විශල් අයියා....එහෙම නැත්තන් අපේ ගම් තුලානෙ පොඩි වෙදමහත්තයා. සුද්දයියාගෙ තුරුලේ ඉන්න මන් දිහා තරහින් බලන ගමන්මයි එයා අපි ඉන්න තැනට ආවේ. මන් දන්නවා විශාල් අයියා මට කැමැත්තෙන් ඉන්නෙ කියලා ඒත් මට එයා ගැන එහෙම කැමැත්තක් දැනිලා නෑ. එයා යාලුවෙක් හිතවතෙක් විතරයි.
"කොහොමද සාසු තුවාල කැක්කුම් දෙනවද?."
"කකුල් දැන් රිදෙනවා අඩුයි විශාල් අයියේ."
"උඹේ කකුලට බෙහෙත් දාන්න ඕනේ."
ආයෙත් බෙහෙත් දාන්න. ම්හ්ක්...මට බෑනේ. සුද්දයියාව තව ටිකක් තදට අල්ලන් මන් බැලුවේ මරන්න ගෙනියන තාරාවෙක් වගේ බැල්මකින්.
"අනේ ආයෙත් බහෙත් දාන්න, අනේහ්...."
"බෙහෙත් ඕන සාසු"
එයා එහෙම කියද්දි, මට දැන් ඉන්න එකම පිහිට මගෙ සුද්දයියා විතරයි.
"අනේ..... මගේ සුද්දයියේ."
මෙච්චර වෙලාවක් විශාල් අයියගෙයි මගෙයි කතාවට බාදා නොකල එයා අපේ කතාවට මැදිහත් උනා.
"තාඹු බෙහෙත් දාන්න ඕනේ මගේ දගමල්ල."
එයා කියන්නෙත් ඒක. හොර පූසෙක් වගේ බිම බලන් මම හෙමින් මිමිනුවේ මට රිදෙන්නෑ කියලා. අනේ ඒත්,
"සුද්දයියේ දැන් රිදෙන්නෑ."
"තාඹු කෝලම් බෑ. ඔයාගෙ කකුල් දෙක මේ. සෙල්ලමක් නෙවෙයිනේ. බෙහෙත් දාන්න ඕනේ එච්චරයි."
"අනේ...."
"තාඹු....ආයේ කියන්නෑ."
එයා මට පොඩ්ඩක් සැර උනා. ඉතින් බනින්න ඕනද අප්පා. තොල් දෙක පව්ට් කරන් එයා දිහා බැලුවේ ලෝකෙම ඉන්න අහින්සකයා මන් වගේ බැල්මකින්. එයා මන් දිහා බැලුවේ දිලිසෙන බැල්මකින්.
"හරි ඉතින් බනින්නේ."
"බැන්නේ නෑනේ දගමල්ල."
"සාසුවා ඔය මහත්තයට වදයක් නොවී ඉන්නවා. බෙහෙත් කරගන්නවා ලෙඩ හොද කරගන්න."
සුද්දයියා මාව පොඩි එකෙක් වගේ හුරතල් කර කර එහෙම කියද්දි මට ඇහුනේ විශාල් අයියගෙ තරහින් පිරුණු කටහඬ. ඒත් ඒකට උත්තර දුන්නෙ මගෙ සුද්දයියා. එයාගෙ ගාම්භීර හඬින් විශාල් අයියට උත්තර දෙද්දි විශාල් අයියටත් හිතාගන්න බැරිවුණා වගේ වුනා.
YOU ARE READING
තඹරු❤️🔥💖💖❤️🔥
Action-තඹරු.....මගේ පුංචි සුදු නෙළුම.. නෙළුම් පිපෙන්නෙත් මඩ ගොහොරුවේ මගේ තාඹු. ඒත් ඒ නෙළුමට බුදුන්ගේ පා මුල ලග වැටෙන්න පින තිබුනා. හරියට උඹ වගේ. උඹ පිපුනෙත් මඩ ගොහොරුවේ, ඒත් උඹ මැණිකක්.- "-අභීන්-" -අහම්බෙන් මගේ ජීවිතයට ඇවිල්ලා, මගේ ජීවිතය දිනෙව්ව උතුම් පි...
