සුද්දයියා ගමේ යන්න ලෑස්ති වෙන්න කියාගෙනම උඩට යද්දි මට දැනුන සතුට කියන්න බෑ...සුද්දයියා දිහා හිනා වෙලා බලන් ඉදලා මම මගේ එවුන් ටික දිහා බලද්දී උන් කටවල් ඇරන් මාවත් වට කරන් බලන් ඉන්නවා. ඒ මූණු තුන දැක්කම මට හිතුනේ මුන්ට දැන් බොරු කියලානම් මෙලෝ වැඩක් නෑ කියලා.
"මොකෝ."
"ඒ කොහොමද//?"
"උඹට අහන්න දෙයක් නැද්ද දීෂ්."
"උඹේ කව්ද කියන්න තේරෙනවා. මටත් දැනගන්න ඕනේ කොහොමද කියලා තමයි."
"අපිටත්..//"
"හරි හරි මම කියන්නම්. ම්ම් ඒක දිග කතාවක්.".
"කමක්නෑ කියපන්."
"ඒ මගේ හස්බන්ඩ් කියලා කීවනේ."
"ඔව් ඉතින් අපි කම්ෆියුස් උන්ගා බුන්ගා උනාට උඹ කීවා තමයි."
"ගීතෲ කියන එක හරි. ඒත් ඒ කොහොමද උඹ තාම ස්කූල් යනවා."
"උඹලා මැද්දෙන් පනින්නෙ නැතුව හිටපල්ලකෝ සාසුට කියන්න දීලා."
"ඒත්..."
"හසි...."
"හා හරි හරි ඔන්න අපි කට වහගත්තා. උඹ කියපන් සාසුවා."
ඇත්තටම මම කියන්න පටන් ගත්තට මොකද මට බැරිවුණා කතාව සම්පුර්ණ කරගන්න තියා හරියටම පටන් ගන්නවත්. හේතුව වුනේ වෙන මොකවත් නෙවෙයි හසියයි ගීතෲයි මැද්දෙන් ඇඩ් දාන්න පටන් ගත්ත නිසා. ඒත් මගේ දීෂයා කට වහන්න කීව නිසා හසියා මූණත් දෙක කරන් ගීතෲ ගේ ඇගට හේතුවක් දාන් බලන් හිටියේ මම කතාව කියනකම්. ඔව් මට පේනවා ගීතෲවගේ හාට් බීට් එක වැඩි වෙන නිසා උගේ මූණ රතු වෙනවා. ඒත් කොහෙද හසියා කියන ගොන් වස්සා මගෙ දිහාම කන්ඩ බලන් ඉන්නවා විතරයි අරූ ගැන ගානක් නෑ. ඌ ඉන්නේ මම උත්තර දෙනකම් බලන්. අරූ පව් එක අතකට. ලොකුම හුස්මක් ඉහළට අරන් මම හදවත සැහැල්ලු කරන් මම මගේ කතාව කියන්න පටන් ගත්තා.
"ම්ම්...ඇත්තටම මම මෙහෙ කෙනෙක් නෙවෙයි බන්. මගෙ ගම ***, එහෙ ගොඩක් ලස්සනයි. ඒත් ගොඩක් දුෂ්කරයි. පව්ල් 25 විතර ගමටම ඉන්නෙ. කොහොමහරි අපේ ගම පාලනය කරේ ගම් මුලාදෑනිය. ඌයි උගෙ පුතයි දෙන්නම තනිකර සක්කිලි බන්. උගෙ නම කමල් බෝගල වෙද්දී පුතා කවිත් බෝගල. කොළඹ ජොබ් එකක් කරන එකෙක්. ඒ වගේම කවිත් කියන්නෙ තනිකර වනචරයෙක්."
YOU ARE READING
තඹරු❤️🔥💖💖❤️🔥
Action-තඹරු.....මගේ පුංචි සුදු නෙළුම.. නෙළුම් පිපෙන්නෙත් මඩ ගොහොරුවේ මගේ තාඹු. ඒත් ඒ නෙළුමට බුදුන්ගේ පා මුල ලග වැටෙන්න පින තිබුනා. හරියට උඹ වගේ. උඹ පිපුනෙත් මඩ ගොහොරුවේ, ඒත් උඹ මැණිකක්.- "-අභීන්-" -අහම්බෙන් මගේ ජීවිතය ට ඇවිල්ලා, මගේ ජීවිතය දිනෙව්ව උතුම් ප...
