තඹරු❤️‍🔥💖💖❤️‍🔥

18

අභීන් POV.

දැන්නම් උදේ දහයට විතර ඇති. මේ වෙද්දි හරිත වර්ණයෙන් දිලිසෙන පරිසරයකට මන් ලන් වෙලා හිටියේ. මේ වෙන කොහෙවත් නෙවෙයි මගෙ තාඹුගෙ මගේ දගමල්ලගෙ ගම.

"දැන්නම් දවල් වෙලා, ඒත් තව ටිකක් දුරයි."

ඊයේ තුරුල් කරගෙන නිදා ගත්තට පස්සෙ කොල්ලා බොහොම අමාරුවෙන් පාන්දර නැගිට්ටව ගත්තේ. ම්ම් මගෙ තාඹු. කාර් එක ඩ්‍රයිව් කරන ගමන්ම මගෙ අනිත් පැත්තෙන් නිදි දෙව්දුව තුරුලේ ඉන්න මගෙ චූටි හස්බන්ඩ් දිහා බැලුවා.

"මගෙ සුදු නෙළුම් මල."

මම ආදරෙන් පරිස්සම් කරන තාම පෙති දිගෑරෙමින් ඉන්න මගේ සුදු නෙළුම් මල් පොහොට්ටුව. අයිතිය තිබ්බත් මගෙ අතින්ම තැලෙයි කියලා බයෙන් මගෙ හැගීම් වලට අගුලු දාලා තියෙන්නෙ තාම නියම කාලෙ ආව නැති නිසා. තාඹු තාම පොඩියි තාම පුංචි පොහොට්ටුවක් එයා. ඉතින් හරිම කාලේ ආවාම මේ සුදු නෙළුම් මල මගෙ අත් අතර ආදරෙන් පරිස්සමෙන් තැලේවි.

"මගෙ මැණික..."

එයා දිහාට නැමිලා චූටි කිස් එකක් තිබ්බා. මොනවා කරන්නද ඉඹින්නමනෙ හිතෙන්නෙ.

"ගහපුවා රිදෙනවාද දන්නෑ."

ම්ම්... ඊයෙ නම් මේ දගමල්ල මගෙ නහරයක් තද කෙරුවා. මන් දන්නවා තාඹු ගමේ හැදිච්ච ගස් ගල් වලට හුරු කොල්ලෙක් කියලා. මගෙ එකා නියම කොල්ලෙක්. තාඹු මට යට වෙන්න නියම උනාට ඌ නියම පිරිමියෙක්. ඒත් මට බෑ ඇස් කන් පියන් ඉන්න. මොකද ගස් ගල් බඩ ගාලා අතක් පයක් කැඩුනොත් මේ සේරම දේවල් ඉවරයි. ඒ නිසයි පාරක් ගැහුවේ. තාඹුට වදින පාරක් ගානෙ ඇඩුවේ මගෙ හිත. ඒකයි එයා ඇතුලට යනවත් එක්කම මම අත ගහේම ගහ ගත්තේ. ඒ මොනවා උනත් තාඹු නිහඬයි. මගෙ තරහා නිවෙනකම් වගේ නිහඬයි. එයා අඬනවා දැකලම මගෙ තරහා නිවුනත් මම සද්ද නැතුව හිටියේ එයා පාඩමක් ඉගෙන ගන්න ඕන නිසා. ඒත් දැන්නම් ඕනේ මට කොල්ලව තුරුල් කරන් හාදු දෙන්න.

"අහ්ම්ම්...ම්ම්...සුද්දයියා..."

"ස්ස්ස්...නිදාගන්න...ස්ස්ස්..."

මගෙ තාඹු දගලමින් මගෙ නම කෙදිරි ගාද්දි මම එයාට නිදාගන්න කීවත් මට සතුටු හිතුනේ එයාගෙ හීනවල ඉන්නෙත් මම නිසා. තාඹු ගෙ exam ඉවර නිසා එයාගෙ ගමට ආවත් මේ එන්නෙ නෑදෑ ගමනක්ම නෙමෙයි.