තඹරු❤️‍🔥💖💖❤️‍🔥

23

"ආශ්....ඉන්න බෑ...."

"හහ්...හහ්...හහ්.....හා..."

"හිනා වෙන්න එපා බන්, විපතක්නෙ වෙලා තියෙන්නෙ."

"නෑ උඹ කකුළුවා වගේ ඇවිදිද්දි හිනා යනවා බන්."

"දීෂ්..."

"සිරා අහන්නෙ උඹට අමාරුද ඒත් ඊයේ උඹ රෙස්ට් කලානෙ."

"රෙස්ට් එක කැලේ බන් ඊයෙ රෑත්.., සුද්දයියා කෙසේ වෙතත් මගෙ වල්කම වැඩීනේ. කෝ නුසර අයියා."

"අභීන් අයියා එක්ක ගියේ මොකක්ද ප්‍රොජෙක්ට් එකක් කියලා. මට අද interview එකක් sports පැත්තෙන්."

"ම්ම්..මාත් ලියෝන් අයියාගෙ interview එකේ report එක ප්‍රින්ට් එකට දෙන්න ඕනේ."

"ම්ම්.., උඹ ඉෂීර්ට කතා කලාද?"

"ඔව්...ඌ පිස්සෙක් නොවී පිස්සෙක් වෙලා. ලියෝන් අයියාගෙ ඇක්සිඩන්ට් එක උගෙ තාත්තාගෙ ඇක්සිඩන්ට් එක ඒ මදිවට ඌ ප්‍රෙග්නන්ට් බන්."

"අඩේ..."

"එ පව්ලෙම ඉන්නෙ දොස්තරලා නිසා හොඳයි."

"මේවා ඉවර වෙලා හොස්පිට්ල් යනවා බන්. මන් ඔෆිස් යනවා හොදේ."

යකෙක් ගහලා වගේ තියෙන මගෙ ශරීර කූඩුවත් ඇදන් වොෂ් එකක් දාගෙන මම ගියේ ඔෆිස් එකට..., අද මට හැපි දවසක් මොකද සුද්දයියා කීවා එයයි නුසර අයියායි අපි දෙන්නට හැපි නිවුස් එකක් ගේනවා කියලා.

"මොකක්ද දන්නෑ හැපි නිවුස් එක."

පෙරේදා මට නම් හැපි නිවුස් එකක් ආවා ඒ තමයි හිරේ ඉන්න අපේ ගම්මුලාදෑනියා හාට් ඇටෑක් එකකින් මැරුණ කියන ආරන්චිය. මනුස්සයෙක්ට එහෙම උනාම සතුටු වෙන එක පව් ඒත් ඔය මනුස්සයා නිසා අහිංසක මිනිස්සු දුක් වින්දා ඒ නිසා මම සතුටු වෙනවා.

"ඔව් අනිවාර්යයෙන්ම මම සතුටු වෙනවා."

කවිත් බෝගලත් බරපතළ වැඩ සහිතව හිරේ. ඌත් ඉතින් දුක් විදිනවලු. කරපු පව් ගෙවන්නත් එපැයි. කල්පනාවෙන් කල්පනාවෙන් ඔෆිස් එකට ආවත් දොරකඩ ඉදන්ම මට තේරුන දෙයක් තමයි අද ඔෆිස් එකේ හැමෝම මන් දිහා අමුතු විදිහට බලනවයි. කුටු කුටු ගානවයි එක විකාරයක්. මම කෝකටත් මගෙ කලිසම දිහාත් බැලුවේ සිපර් එකවත් ඇරන්ද කියලා. නෑ ඒ බැල්මවල් හරියට මම නිරුවතින් ආවා වගේ. මේ මොන මගුලක් ද?