Gdzie [_] podkochuje się w Haitanim Rindō i w końcu decyduje się, wyznać mu uczucia, poprzez list miłosny. Nie przewidziała jednak, że pomyli szafki i zamiast Rindō, otrzyma list jego starszy brat - Haitani Ran.
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
— Zamów co chcesz, ja stawiam.
[_] uniosła brwi, jakby nie potrafiła uwierzyć w słowa Rana. Trwało to jednak tylko chwilę. Nie znali się długo, ale mimo wszystko powstała między nimi pewna więź, dzięki której zaczęła go traktować jak przyjaciela. Wciąż był arogancki, złośliwy i uwielbiał wplątywać ją w niezręczne sytuacje, w których główną rolę grał Rindō, ale przy tym dawał jej wsparcie, którego nigdy od nikogo nie otrzymała. To wystarczyło, żeby zacząć traktować go jak przyjaciela. Nastolatka nie wiedziała, jak widzi ją Ran, ale miała nadzieję, że on również zaczął ją widzieć jako kogoś ważnego.
— Dziękuję, w takim razie następnym razem to ja będę płacić — oznajmiła i uśmiechnęła się łagodnie.
— Oho, to świetnie. To specjalnie wybiorę jakieś drogie miejsce.
Ran uśmiechnął się prowokująco, na co [_] przewróciła oczami i spojrzała na menu. Szybko wybrała to, na co miała ochotę, a po chwili jednak z kelnerek przyniosła im wszystko co zamówili.
Miejsce, które wybrał Ran było przytulne. Wielkie okna, przy jednym siedzieli, wpuszczały promienie słońca do środka i delikatnie ogrzewały twarz dziewczyny. Kawiarnia była w kolorach beżu i ciemnego brązu, a liczna roślinność nadawała domowego klimatu. Zapach świeżo mielonej kawy, był przyjemny i mimowolnie powodował uśmiech na ustach dziewczyny. Tym razem nie przejmowali się tym, że kawiarnia znajdowała się blisko szkoły. W końcu nie musieli dłużej martwić się Reiką. Tak przynajmniej stwierdził starszy Haitani.
— Mogę zapytać, co dokładnie powiedziałeś Reice? — zapytała po krótkiej chwili. — Ciężko mi uwierzyć, że tak po prostu ciebie odpuściła...
— W ogóle mnie nie znała — odpowiedział i wzruszył ramionami. — Stworzyła sobie w głowie jakiś obraz mnie, z którymi nie mam nic wspólnego i jej to dobitnie pokazałem. Na prawdę trzeba mieć nie po kolei w głowie, żeby w ogóle rozważać związek z kimś takim jak ja.
