Project BFF

Hoofdstuk 26~Een onvergetelijke verjaardag

Sascha

Ze zeggen dat liefde de meest fantastische ding is dat je ooit kunt meemaken. Wil je weten wat ik zeg?

Liefde is poep, vooral als je beste vriendin verliefd is en persee de koningin van de bal wil worden.

Vooral als je vader met iemand anders gaat trouwen wanneer je moeder net dood is.

Het verjaardags feestje van Nina was wel leuk, heel leuk...

Heel erg leuk...

-Flash Back-

"Weet je het zeker?" Vroeg ik aan mijn roodharige beste vriendin die naast me stond. "We hoeven niet te gaan weetje..."

"Nee, ik wil wel gaan." Zei ze.

We stonden voor het huis van Nina Style, en eerlijk gezegd zagen we er best wel goed uit.

Cindy had een mintgroene jurk aan die net boven haar knieen stopte met roze ballerina's die perfect bij haar rode krullende haren paste.

Wat had ik aan? Nou het boet je waarschijnlijk niet, maar ik ga het toch zeggen.

Mijn paarse jurk die dezelfde lengte als die van Cindy en mijn zwarte hakken paste overduidelijk perfect bij me.

"Mislukken is beter dan nooit proberen." Fluisterde ik tegen mezelf toen ik twijfelde over mijn geniale plan.

We keken een laatste keer naar elkaar en liepen toen naar binnen. Zoals verwacht was haar feestje gigantisch, heel groot...

Je denkt misschien dat ik overdrijf, maar geloof maar dat Nina's geadopteerde ouders veel geld hebben en Nina echt verwennen.

Niet dat ik een probleem heb met verwende mensen, het boeit me eerlijk gezegd niet. Ik heb gewoon een probleem met Nina.

Ik dacht niet dat ze het groter kon maken dan het al was, maar ik moet zeggen: dit is de mooiste feestje die ik ooit heb gezien.

De versieringen, muziek, gasten...ja, zelfs de gasten. Veroordeel me niet oke?!

Nina komt meteen naar me toe om 'hoi' te zeggen en 'bedankt dat je hier bent' en die andere dingen. Ik sie Cindy bij de punch staan, met Derek te praten.

Oh, ik ga echt dood dat ik niet naar haar toe kan gaan en zeggen: 'Oelalala, tortelduifjes.'

Dat is de defenitie van pijn.

"Gefeliciteerd Nina." Zeg ik tegen haar,geef haar het cadeau en flip mijn bruine haren naar achter.

"Dankjewel." Zei ze en gaf het aan een man die het daarna naar een tafel bracht met een stapel cadeautjes.

Ik zou overdrijfen en zeggen dat er meer cadeautjes zijn dan alle mensen in deze hele wijk bij elkaar, maar dat ga ik niet doen.

We weten allemaal dat het waar is. Overdrijfen is simpelweg niet nodig.

Ik weet wat ik zeg. En ik weet ook dat wat ik zeg helemaa nergens op slaat, dus ik ga stoppen.

****

De feestje is leuk, ik bedoel, het eten is geweldig. Maar nu is het tijd voor de taart.

Blijkbaar gaat ze de cadeautjes niet eens open maken dus kan ik niet eens zien hoe ze op mijn cadeau gaat reageren.

Niet dat het heel speciaal was, ik had gewoon wat sieraden gekocht en ik weet bijna zeker dat Cindy een boek voor haar heeft gekocht.

Wat kun je eraan doen? Cindy blijft Cindy.