Project BFF

Hoofdstuk 29~Roze Hortensia's

Sascha

Als ik eerlijk moet zijn hou ik van bruiloften, ze zijn gewoon zo leuk en geven je vreugde.

Maar als je vader trouwt met een andere vrouw wanneer je moeder minder dan 6 maanden geleden is overleden in een auto ongeluk, wil je alles behalve dat.

Bron: mijn eigen korte levenservaring.

Ik kijk in de spiegel die in de weddingtent zat waar iedereen zich klaar zat te maken en vraag me af waarom ik hier zelfs ben.

Eigenlijk moest ik nu gaan, naar het altaar waar alle andere bruidsmeisjes en de bruidegom stond, ook bekend als mijn vader.

Zuchtend stond ik op van de stoel waar ik eerder zat en mijn eigen reflectie probeerde te bewonderen.

Madelynn was blijkbaar een 'kunstenaar' en dat was dus de thema van de bruiloft. Wat ook betekende dat alle bruidsmeisjes een regenboog glitter jurk moesten dragen.

Haha, nee ik maak maar een grapje. Maar 'kunst' was wel de thema van de bruiloft, alleen zijn onze jurken roze op kniehoogte met een strik op de achterkant.

Madelynn is niet zo erg weetje, ik denk dat ik gewoon het beste moet maken van een hele...HELE slechte geval.

"Sascha?" Hoor ik iemand achter me zeggen.

Ik draai me om en zie dat het Meredith is.

"Hoi Meredith." Zei ik en zag dat ze al in haar jurk was, ze zag er inderdaad prachtig uit. Diep van binnen was ik wel blij dat ik nieuwe familie zou krijgen, maar het zou nooit mijn echte, biologische moeder kunnen vervangen.

"Luister Sascha, ik weet dat je me nooit als een echte moeder zult zien na deze bruiloft, maar ik hoop gewoon dat we een goede familie kunnen zijn." Biechte ze op, gaf me een glimlach en liep weg.

Ik zei niks en deed mijn sentimele gezicht weer op, OMDAT IK DAT LEUK VIND OKE?

Misschien ben ik iets te geobsedeerd met drama, maar hé! Het is leuk oké, ik kan er niks aan doen dat het me een kick geeft.

Na Madelynn de kleine kamer vertrok wist ik dat het tijd was om te gaan, dus stond ik op, keek een laatste keer naar mijn reflectie, ademde diep in en uit en wenste mezelf heel veel geluk.

De altaar zag er...prachtig uit, overal waren bloemen, en met bloemen bedoel ik geen bloemen. Ik bedoel HONDERD DUIZEND MILJOEN-

Oke,misschien geen honderd duizend miljoen, maar ik zeg gewoon dat er heel veel bloemen zijn!

Ik zette weer een glimlach op mijn gezicht en ging bij de groep van bruidsmeisjes staan die bestond uit 5 meisjes; Ella, Lia, een nicht van Madelynn genaamd Jennifer, mijn nicht genaamd Emma en ik natuurlijk.

Toen ik naar de mensen keek zag ik dat Samuel er niet was, mijn oma vind het waarschijnljk niet zo leuk dat haar zoon overnieuw gaat trouwen. Ik mis hem echt.

Cindy was er wel, want iedereen weet dat ik dood zou gaan als ik hier alleen zou zijn. Ze zwaaide naar me en ik zwaaide terug.

Op het moment zat iedereen te wachten, maar dat zou niet zo lang meer duren.

De muziek begon en Madelynn liep met haar vader bij de hand naar mijn vader, die bewonderend naar haar keek.

Haar jurk was natuurlijk wit, ookal had ik verwacht dat ze voor roze zou gaan toen ze jurken ging aanpassen.

Het was helemaal bedekt met parels en andere steentjes.

In andere woorden, het was prachtig.

Ik ga dat woord niet meer gebruiken vandaag,ik hoor alles niet prachtig en perfect te vinden! Toch?