Senden Başka(Şebsel)

Kaybettin Şebnem

Hadi bakalım iyi okumalar...

-Şebnem-
Herkes bana garip garip bakıyordu.Özellikle de Selim.Benden bir açıklama bekliyorlardı.Hemen konuşmaya başladım.

"Ay niye garip garip bakıyorsunuz?Bu kadar fit olduğuma göre şeker kullanmıyorum demek ki."
"Ha bizde bi an şey sandık."
"Ne sandın köy yumurtası?Oyun felan oynadığımı mı?"
"Özür dilerim Şebnem."
"Gidiyorum ben hava alacağım biraz."
"Bende geleyim seninle."
"Kendim giderim Selim."
"Nasıl gideceksin Şebnem?!"
"Haklısın yürüyemiyorum ben.Sakat bir kızım.Ben size yük oluyorumdur şimdi ya-"
"Şebnem saçmalıyorsun!"Ben sana onu ima etmek istemedim"
"Ben anlıyacağımı anladım."
"Şebnem!"
"Gidiyorum ben.Sakın peşimden gelmeyin."

Şebnem
Tekerlikli sandalyemi ittire ittire ilerlemeye başladım.Onlara iyi ki oyun yapmışım.Demek ki hepsine yük oluyormuşum.Keşke şu anda oyun olsa ama gerçekten yürüyemiyordum işte.Selimle hep geldiğimiz parka geldim.Yarım saatin sonunda Selim geldi.

"Niye geldin?"
"Şebnem seni her halinle seveceğimi ne zaman anlıyacaksın?"
"Beni bu halimle gerçekten seviyor musun?"
"Evet.Hemde çok."

"Şebnem sen bu parkı nerden biliyorsun?"
"Iı şey.Geziyodum çok hoşuma gitti.Ben de buraya geldim."
"Biliyor musun biz seninle hep buraya gelirdik?"
"Çok güzel bir yermiş."
"Evet öyledir."
"Gidelim mi artık?"
"Tamam gidelim."

Selim tekerlekli sandalyemi itiyordu.Yarım saatte eve geldik.Kapıyı çaldığımızda kimse açmadı.Bizimkiler gitmişti heralde.

"Ee napıcaz?"
"Paspasın altında anahtar var ya"

Bir dakika ya bunu demedim dimi.Allah kaheretsin şimdi bittim.

"Şebnem paspasın altında anahtar olduğunu nereden biliyorsun!?"
"Iı şey."
"Bir dakika ya.Bilyordun dimi lan herşeyi!"
"Selim açıklamama izin ver."
"Beni kandırdın!Sadece beni değil herkesi kandırdın.Bunun bir açıklaması olamaz!"
"Bir açıklaması var.Sana saçma gelicek ama-"
"Saçmaysa niye yaptın Şebnem!"
"Siz konuşurken beni uyuyor zannetmiştiniz ama uyumuyordum.Sizi dinliyordum.Doktor ayaklarımı kullanamayacağımı söyleyince bende hafızamı kaybetmiş numarası yaptım.Hafızamı kaybedersem beni bu halimle sevicekmisin yoksa unuttuğuma sevip buralardan gidecek misin diye düşündüm."
"Yazık Şebnem.Gerçekten çok yazık.Ben seni her halinle sevicekken sen ne oyunlara kalkışmıssın.Beni şimdi gerçekten kaybettin Şebnem."
"Selim-"
"Seni neden bırakıp gitmiyorum biliyor musun?Her halinle seninle olacağım dedim.Seninle ayrılsam bile sen iyileşene kadar burdayım."
"Teşekk-"
"Sadece sen yürüyene kadar burda kalacağım."

Şebnem
Selim odasına çıkmıştı.Yürümeyi çok istiyorum ama ne kadar erken yürürsem Selim de o kadar erken gider.Ne yapacağımı şaşırdım.Selim beni her halimle sevicekken ne oyunlara kalkıştım.Gerçekten aptalım.Sessiz bir şekilde ağlamaya başladım.

Selim
Uyumaya çalışıyorum.Bir sağa bir sola dönüyorum olmuyor.Neden yaptı ki böyle birşeyi.Çok merak ediyorum onu.İnadından çağırmaz beni.En iyisi bakmak.
Aşağıya indiğimde Şebnem yoktu.Bahçeye çıktım.Havuzun kenarındaydı.Tekerlekli sandalyesinden kalkmaya çalışıyordu.Kendini atmadan hemen onu tuttum.

"Bırak beni!"
"Napıyorsun sen?!"
"Benden daha çabuk kurtulmanı sağlıyorum!"
"Senden kurtulmak istediğimi nerden çıkarıyorsun?"
"Sevmiyorsun beni!Eskisi gibi gözlerime bakmıyorsun!Bana acıdığın için yanımda kalıyorsan git Selim!"

Şebnem tutunarak yere çökmüştü.

"Ben mi sevmiyorum seni!Ben senin için annemi bile sildim hayatımdan.Kardeşimi öldürmek istedim senin için.

"Şebnem eskisi gibi gözlerine bakmam zaman alır.Benim sana güvenmem lazım.Ayrıca sana acıdığım için seni sevdiğim için seni önemsedeğim için burada kalıyorum.Sen git desende gitmem."
"Teşekkür ederim."

Şebnemi koltuğa oturduktan sonra bende yanına oturdum.
"Aç mısın?"
"Hayır."
"Karnın gurulduyo yalan söyleme."
"Biraz.Evet acıktım."
"Tamam ne yapayım sana?"
"Zahmet olmasın ya."
"Şebnem!"
"Soslu makarna."
"Güzel seçim.Ben hemen yapıp geliyorum."
"Tamam.Selim kumandayı verir misin?"
"Al bakalım."
"Teşekkür ederim."
"Önemsiz."

Yarım saatte makarnayı yaltım.Tepsiye koydum ve Şebnemin yanına oturdum.Yemeye başladık.

"Yarın derse başlıyoruz."
"Ne dersi?"
"Seninle yürüme dersi yapacağız."
"Gerçekten mi?"
"Evet."
"Eline sağlık."
"Afiyet olsun."
"Kapı çalıyor.Ben bir bakıp geleyim."
"Tamam."

"Mert"

Mert geldi.Gelecek bölümün ne kadar olaylı olabileceğini tahmin edebiliyorsunuz değil mi?

"En sevdiğiniz kısım ne."

Vote ve yorumlarınızı bekliyorum.