signs of love

Deel 32.

Kaj begint keihard te lachen. "Sorry maar wij zijn goede vrienden en ik zou nooit iets met haar willen!" Roept hij. We liegen keihard en we doen elkaar pijn. Noa kijkt mij aan. ''Klopt helemaal! We zijn vrienden en blijven vrienden. Nu ga ik naar Sanne.'' ''Daar heb je toch....'' ''Yep.'' Ik loop weg. Ik zie Sanne staan en loop naar der toe. ''Sorry San. Ik ben onwijs stom en we maken te veel onzin ruzie.'' ''Klopt maar meestal doe jij dat.'' ''Klopt.'' Melinda kijkt me aan. ''Het spijt me.'' ''Het is al goed en ik zou geen moedertje meer spelen.'' Ik glimlach en dan krijg ik een appje. ''Is het Jesse?!'' Vragen de meiden meteen. ''Wanneer komt hij eigenlijk???!'' Vraagt Amber. ''Omg komt hij terug??!'' Vraagt Melinda. Ze kijken me allemaal blij aan. ''Ja.'' Ik pak mijn mobiel alleen is het Jesse niet maar Kaj. ''Wat zegt ie?!'' ''Hij vraagt of ik hem even bel dus ik loop even weg.'' Ze knikken. In plaats van dat ik een stukje weg loop, loop ik naar buiten. Ik pak mijn mobiel en kijk naar de app van Kaj.

Kaj: Wat ik zei was niet echt hé! Ik zag in je ogen dat het je raakte dus ik app je even want als we samen zijn komt Noa er weer tussen. Oow ja zullen we vanmiddag je spullen ophalen en dan meteen door naar mij? Xx

Ik: Ik weet dat het nep is maar het komt af en toe hard aan. Is goed X Love you

''Zo en gebeld ??'' Vraagt Noa opeens. ''Nee hij heeft af gezegd en waarom geen idee!!'' Roep ik boos. Ik begin te lopen. Maar dan pakt ze mijn arm. Ik draai me om en ruk me los. ''Laat me allemaal toch met rust !!! Jullie zijn mijn moeder niet !!'' Roep ik. ''Kim rustig. Nee wij zijn je moeder niet maar we zijn bezorgt.'' ''Bezorgt om wat?! Denken jullie echt dat ik een klein kind ben?!'' ''Ik ben bang dat je iets doet waar je spijt van krijgt. Ik weet dat Kaj en jij vrienden zijn maar jullie passen bij elkaar. Jullie zijn zo lief en zoveel samen. Het enige wat in de weg staat is Jesse.'' ''En Sanne.'' ''Met Sanne moet je praten. Je kan je liefde niet sturen. Ik zie bij jou en Kaj liefde. Je hebt geluk dat hij jou ook leuk vindt en voor Sanne komt ooit wel iemand.'' ''Kaj vindt mij leuk?'' Ze knikt. ''Noa ik weet dat jij iemand leuk vindt maar hou mij er buiten alsjeblieft.'' ''Ik wil dat jij gelukkig bent want dat verdien je. Jesse is nog een jongetje en niet klaar voor een relatie.'' ''Klopt en ik wil het uitmaken maar om een relatie van start te gaan met Kaj?'' Dan gaat de bel. ''Ik moet gaan.'' Ik keer me om en begin te lopen. Ze heeft wel gelijk liefde kun je niet sturen. Als dat wel kon had ik mijn liefde sowieso niet naar Kaj gestuurd en als ik die van Kaj kon sturen had ik hem naar Sanne gestuurd. Liefde en vriendschap is moeilijk en ik wil kiezen voor vriendschap alleen lukt dat niet. Kaj is anders dan andere. Een echte vriendin zou kiezen voor vriendschap. Ben ik een echte vriendin?

Ik sta bij mijn kluisje en zie Kaj aanlopen. ''Ey!'' Hij loopt naar me toe. ''Heey.'' Hij gaat achter me staan. ''Dus je kijkt naar die.'' ''Yep alleen wil ik jou erover heen plakken.'' Hij lacht. Ik draai me om. ''Anders plak ik je erop en zeg ik dat ik fan ben van je.'' Zijn glimlach verdwijnt. ''Ey dat zou ik nooit doen als jij het niet wilt. Het blijft geheim.'' ''Thanks. Ik wacht buiten oké?'' ''Ja is goed.'' Hij pakt even mijn hand en laat hem al snel los. Ik doe mijn boeken in mijn kluis. Ik snap dat Kaj het geheim wil houden. Anders vindt iedereen hem opeens leuk en wilt vrienden met hem zijn of ze lachen hem allemaal uit. Ik denk dat hij bang is voor dat laatste. Ik sluit mijn kluisje en loop naar buiten. Als we bij mijn huis zijn sta ik voor mijn moeder. ''Is het goed dat ik bij Kaj logeer want hij wilt me helpen met mijn huiswerk.'' ''Oké maar logeren?'' ''We gaan morgen nog naar.......'' Ik staar de aan. ''Naar.'' ''Naar een optreden.'' Zegt Kaj. ''Oow wat leuk met z'n tweeën??'' ''Mam!!'' Ik loop naar boven. Mijn moeder heeft volgens mij Kaj als vriendje al goed gekeurd.

Ik zet mijn tas op zijn bed en ga liggen. Ik heb net de vader van Kaj ontmoet en zijn zussen. Oow en zijn hond die zo schattig is. ''Kim kom je me even helpen???'' Roept Kaj. Ik loop de kamer uit. Kaj staat met een matras op de trap. Ik begin te lachen. ''Kan je dat niet zelf?!'' Lach ik. ''Nou het zou leuk zijn als je me helpt.'' ''Daar denk ik een dagje over.'' Hij begint te lachen. ''Ik kom anders naar beneden hoor!'' ''Nee! Ik ga je helpen.'' Ik pak de onderkant van de matras en trek eraan. We slepen hem naar zijn kamer en laat hem dan vallen. Hij helpt me mee met mijn bed op maken en daarna gaan we zitten op zijn bed. Hij pakt mijn hand. ''Zit je ergens mee??'' Vraagt hij opeens. ''Je kan er over praten hé.'' ''Ik vind dat ik geen goede vriendin ben.'' ''Waarom niet?'' ''Ik stel Sanne teleur. Echte vriendinnen laten geen jongen tussen hun staan.'' ''Klopt maar als jij zegt dat je mij leuk vindt zou ze het inderdaad niet leuk vinden. Maar zij zal gewoon achter mij aan zitten. Zij is geen echte vriendin. Jij denkt aan andere mensen en dat heb ik ook maar die gene laat je toch weer in de steek.'' Ik knik. Kaj is het beste vriendje die ik kan wensen. Ik kan met hem praten en dat lucht zo vaak op. Alleen moet ik het nog uitmaken met Jesse.