signs of love

deel 19.

''Heb jij mij een brief gestuurd?'' ''No en jij mij zeker ook niet.'' ''Nee.'' Ik ga zitten op een emmer. ''Ik heb geen idee wat ze willen.'' Zeg ik. ''De negeer stand gaat weer aan.'' Zegt hij. Ik kan nu wel vragen of hij beroemd is. Nee ik vraag het niet anders werpt hij weer iets naar mijn hoofd. Maar als ik het zeg negeert hij me toch. Ik sta op en pak mijn mobiel. Geen Wi-Fi hier oow en geen bereik !!! Ik klop tegen de deur. ''Hallo??! Help ik zit hier vast !!'' Roep ik. ''Heeft denk ik geen nut.'' Zegt Kaj. ''Ik wil hier gewoon uit !!!'' Roep ik. Ik pak de deurklink en probeer hem open te doen. ''Kim je kunt beter zitten.'' ''Jij ging mij toch negeren!! Nou doe dat alsjeblieft.'' Roep ik boos. Ik stop en ga tegen de muur zitten. Kaj komt naast mij zitten. Wat heeft hij?! "Ik zou graag willen weten wie dit gedaan heeft." "Ik denk de meiden." Ik zucht. "Sanne wilde dat we het goed gingen maken en blijkbaar doen ze het dan zo." "Nou laten we het dan goed maken?" Vraagt Kaj. Ik kijk hem vreemd aan. "Is dit een grap??" Ik sta op. "Nee." "Leg mij dan eerst uit waarom je mij ging negeren." "Ga zitten." Ik ga weer naast hem zitten. Hij steunt met zijn handen zijn hoofd. "Als je niet weet waar je moet beginnen mag ik dan eerst?" Vraag ik. Hij haalt zijn hoofd tussen zijn handen vandaan. "Is goed." "Je ouders zijn zeker gescheiden?" Zeg ik zacht. "Klopt. Dat is al een tijdje." "En uh jij.....bent beroemd toch?" Hij kijkt mij aan. "Hoe weet je dit?!" "Ik zag je bij een programma over kleding ofzo." "Oow." "Waarom had je dat niet gewoon verteld???" "Ik wil normaal zijn en niet dat jullie bevriend zijn omdat ik beroemd ben." "Ik snap het." "Zou je tegen de rest niks zeggen?" "Ben ik de enige die het weet?" "Nee de jongens weten het ook. Ik had de het later verteld." "Weet je ik hoef geen uitleg waarom je boos was." Hij pakt mijn knie vast en kijkt mij lief aan.

We zitten hier al een tijdje en het is heel gezellig. Hij is zo lief. We zijn even stil en dan pakt Kaj mijn hand. Het voelt fijn maar het is niet goed. Ik wil mijn hand weg halen totdat de deur open gaat. We staan meteen op. Daar staan Sanne, Chantal en Noa. Kaj en ik kijken hun boos aan. We lopen de ruimte uit. "En is het goed?" Vraagt Sanne voorzichtig. "Ja maar we vinden het niet leuk dat jullie ons hebben opgesloten!" Zeg ik. "Sorry maar anders gingen jullie weg." Kaj pakt mijn hand. Ik kijk naar onze handen. "Wij moeten nog wat doen." Zegt hij. Dan lopen we weg. Ik kijk achterom. De meiden zijn blijkbaar blij. Als we bij de lift zijn ruk ik mijn hand los. "Wat wil je doen?" "Ik wil wat vragen of zeggen." "Het is best laat. Vertel het morgen maar." Ik wrijf in mijn ogen. "Wil je dan morgen voor het hotel wachten om elf uur?" "Ik zou er zijn." Zeg ik en loop weg.

Het is de volgende dag en we hebben al gegeten. Ik zit samen met Noa op bed. Chantal is naar Sven. "Maar even over gister. Het spijt ons." "Geef niet het is goed." Ik sta op en loop naar de spiegel. "Hoe dan?" "Hij ging opeens praten. Hij heeft echt een gebruiksaanwijzing nodig!" Noa lacht. "Hij is wel leuk." "Vind je ??" Ik pak mijn borstel en begin de laatste paar klitten te borstelen. "Ja ik vind hem knap en leuk." "Oké." Ik leg mijn borstel weer weg en ga voor der zitten. "Hij wilt dat ik zo voor het hotel wacht." "Echt ???!" Roept ze blij. "Ik snap niet waarom maar waarschijnlijk gaan we gewoon in een achterbaan." Noa lacht. "Denk je?" "Hoop ik." Zeg ik met een klein lachje. "Ik ga wel met je mee." Ze staat op. "Hoe laat hebben jullie afgesproken ??" "11 uur." "Kom dan gaan we nu." Ik sta op. We lopen samen de kamer uit en komen Sanne tegen. "Hebben jullie Kaj gezien?" "Nee." Zegt Noa. "Als jullie hem zien app me dan." We knikken en lopen weg.

We staan voor het hotel te wachten. "Ik snap niet waarom je net loog tegen Sanne." "Ey we weten echt niet waar hij is." Zegt ze. "Ik wil niet liegen tegen mijn vriendinnen." "Doe je niet en anders help ik je. Jij en Kaj hebben toch niks?" "Nee maar...." "Dan is er niks aan de hand!" Ik zucht. Ze heeft gelijk we hebben niks en krijgen niks. Dus als Sanne ons ziet is het niet erg. "Omg ik zie hem!" Zegt ze. "Zo lief hij zucht en ziet er zenuwachtig uit." "Zenuwachtig?!" "Ik ga succes!!" Zegt ze en loopt weg. "Ey." Ik draai mij om. "Heey." Oké ik ben ook zenuwachtig. "Uhm..." Hij krabt achter zijn hoofd. Heb ik ooit gezegd dat hij onwijs mooi haar heeft vooral met zo'n golf in zijn haar. Oow en zijn ogen, helder blauw. Wat zeg ik nou?! Ik mag hem niet leuk vinden! "Ik wil je wat vertellen." Hij staart in mijn ogen. Dan glimlacht ie en ik glimlach terug. Het lijkt net alsof ik zweef. "Ik uh....." Kom op ik heb geen jaren tijd!! Dan zie ik Sanne zoeken. "Je wilt Sanne verkering vragen?!" Hij kijkt verschrikt. "Nee." Dan ziet Sanne ons. "Oow daar komt Sanne aan." "Kimberly ik wil je wat vertellen." Zegt hij en kijkt recht in mijn ogen aan.