signs of love

Deel 34.

''De vriendin van Kaj.'' Zegt Dioni en kijkt Kaj aan. Kaj kijkt mij aan. Ik denk dat hun niks zouden zeggen. Maar om het te zeggen op zo'n rare manier. ''Een vriendin van mij.'' Zegt Kaj en loopt naar de bus. De jongens kijken mij aan en dan lopen ze ook naar de bus. Gelukkig vragen ze niet verder. Na een tijdje zitten we nog steeds in de bus. Voor zit Cassius en achter Cassius ik. Op de achterbank zitten Dioni, Jai en Samuel. Dus je raad al wie er naast mij zit. Nou er zit een gat tussen. Kaj heeft zijn koptelefoon op en ik mijn oortjes in maar ik heb er nog niks op staan. Ik zoek een nummer totdat ik de jongens op de achterbank hoor praten over Kaj en mij. ''Sowieso hebben ze.'' Zegt Dioni. ''Misschien hebben ze een geheime relatie.'' Zegt Jai. ''Of ze zijn gewoon vrienden.'' Zegt Samuel. ''Dion jij had toch ook ooit een vriendin mee genomen?" Zegt Samuel. ''Ja klopt maar dit is anders.'' ''Ey praat wat zachter! Ze hebben wel iets in hun oren maar dan kan je nog wel dingen horen!!'' Zegt Cassius. Ik kijk naar Kaj maar die zit helemaal in zijn muziek. Ik kijk maar uit het raam. ''We gaan ze testen.'' Zegt Dioni en dan hoor ik niks meer. Alleen het geluid van appen.

Ik sta te wachten op de jongens want die moeten hun tassen pakken uit de achterbak. Samuel loopt naar mij toe. ''Jij bent zeker van zijn nieuwe school?'' Ik knik. ''Weet je ook waarom hij naar jullie school is gegaan??'' ''Nee maar dat vind ik zelf onbelangrijk en ik wist eerst niet dat hij beroemd was.'' ''Echt?! Dus jij kende ons niet?!'' Ik schud mijn hoofd. ''Beter.'' Hij glimlacht. ''Jongens lopen.'' Zegt Cees. We beginnen te lopen en Samuel loopt naast me. Hij is best wel aardig. Nou best, gewoon echt aardig! "Hij heeft zeker het mooiste meisje van school uitgekozen?" Zegt Samuel. Kaj draait zijn hoofd en kijkt mij twee seconden aan. Dan loopt hij weer verder. "Zit je mij nou gewoon te versieren?" Vraag ik en begin te lachen. "Misschien." "Nou ik heb een vriendje dus jammer joh." Samuel stopt en Jai botst tegen Samuel aan. "Auw kijk uit man!!" Roept Jai. Ik kijk Samuel raar aan. "Sorry." Zeg ik. Jai kijkt mij aan. "Uh geef niet maar eh ik dacht...uh." Stamelt Samuel. "Je dacht dat ik iets met Kaj had. Nee ik heb een vriendje." "Jongens lopen." Zegt Cees. Ik draai mij om naar Cees. Kaj kijkt mij aan. Het liefst ren ik naar hem toe en spring ik in zijn armen maar dat gaat niet. We lopen naar binnen.

Ik lig samen met Kaj in bed. Het optreden was onwijs mooi ! Hun kunnen zo mooi zingen en ook nog eens dansen! Ik ben echt super trots. "Was moeilijk vol te houden hé?" Vraagt Kaj. "Wat?" "Nou onze relatie." "Ik had er geen moeite mee." Zeg ik. Kaj weet geen houding te trekken. "Grapje!" We beginnen te lachen. "Ik vond het echt onwijs moeilijk. Af en toe wilde ik je een kus geven maar dat kan natuurlijk niet." Hij knikt. "En die jongens die zeker wisten dat we wat hebben." "Agh ja en dan moet je die naam uitspreken die met de J begint." Ik zucht. Kaj glimlacht. "Ik ben moe." Zeg ik en doe mijn ogen dicht. Dan voel ik een kus op mijn voorhoofd. Ik open mijn ogen en geef hem een kus op zijn mond. "Welterusten." Zeg ik. "Welterusten." Hij doet het licht uit.

Twee dagen later gaan we weer naar school. Gister hebben Kaj en ik de hele dag tegen elkaar gelegen. We hebben films gekeken en al snel moest ik weer naar huis. Het leek alsof we al afscheid namen want elke moment kan Jesse voor mij staan. Ik vind het moeilijk. Eigenlijk ga ik vreemd en wat nou als ik het niet durf te zeggen tegen Jesse? Dan doe ik Kaj pijn en dat wil ik echt niet!! "Kim??! Kim!!!!!!" Roept Sanne en zwaait voor mijn gezicht. "Uh sorry." "Mo waar zat jij met je gedachten?!" "Nergens." "Nergens??! Je zat zo ver weg dat ik het niet geloof. Vertel maar." "Bij Jesse." "Awh." Ze pakt mijn schouder vast. "Het komt goed. Hij houdt van je." "Daar gaat het niet over." Zeg ik. Ze haalt der hand van mijn schouder. Ze kijkt mij vreemd aan. "Ik wil het uitmaken." Zeg ik zacht. "Wat??! Hoezo?!" "Ik vind hem gewoon niet leuk meer. Hij schaamt zich voor mij." "Daar was hij toch overheen?" "Hij? Nee." "Over vriendjes gesproken hé." "Heb je een vriendje???!" Vraag ik blij. "Nee. Hallo ik vindt Kaj leuk!" Ik knik. "Ik wil ook les hebben in Spaans." Ik kijk der verschrikt aan. "Wat?!" Vraagt ze. Dan draait ze zich om. Heel toevallig staat Kaj bij zijn kluis. "Kom we gaan naar hem toe." Ze pakt mijn hand en sleurt mij mee. "Heey." Zegt Sanne. "Ey." Kaj kijkt mij aan. Ik glimlach en hij ook. Zijn ogen stralen en hij lacht lief. Ik zucht. Hij is echt te leuk voor woorden. "Kaj??!" Roept Sanne mij weer uit mijn gedachten. Kaj schrikt ook uit.....zijn gedachten? "Mo waar zitten jullie gedachtes steeds??!" Zegt Sanne een beetje boos. "Nergens." Roepen Kaj en ik tegelijkertijd. We beginnen te lachen en Sanne glimlacht alleen. "Maar Kaj." "Ja??" "Ik wil ook Spaans van jou." Kaj kijkt der verschrikt aan. Ik zucht. Als hij ja zegt kunnen we amper wat samen doen. Ik kijk hem afwachtend aan.