How I met you.

11.

30 oktober 2015

De rest van de week liep ik op een grote roze wolk. Het gezeur van Emmy kon me helemaal niks meer schelen. We hebben besloten het in onze vriendenkring te houden. Ik heb het verteld aan Isa, een meisje waar ik goed mee bevriend ben geworden. En Daan heeft het tegen een van zijn vrienden verteld. Deze middag gaan we samen iets leuks doen. Ik heb geen idee wat, maar ik weet zeker dat het heel gezellig wordt. Ik ben zo blij, Daan is echt de allerliefste.

Daan had besloten mij ergens naar toe te brengen, zonder dat ik wist waar naar toe. Hij blinddoekte mij, zette mij achter op zijn fiets. Sloeg mijn armen om zijn middel en begon te fietsen. Het was zo fijn, om lekker tegen hem aan te hangen.

Toen stopte hij ineens." We zijn er," zei hij. Ik deed mijn blinddoek af, en zag een heel groot bevroren meer. In de sneeuw was een hartje geschreven. Daan toverde 2 paar schaatsen tevoorschijn van achter zijn rug. 1 paar kunstschaatsen voor mij, 1 paar ijshockeyschaatsen voor Daan.
"Gaan we schaatsen?"
"Ja, ik dacht, dat is wel romantisch."
"Aahw, wat lief, ik kan alleen niet echt heel goed schaatsen."
"Ik help je wel, geef je handen."

Toen schaatsten we samen over het meer. Het was gewoonweg geweldig. Het was alsof we over het ijs heen vlogen. Nou ja, Daan vloog over het ijs en ik wankelde er bij in zijn armen. Hoe fijn is het om te kunnen vallen en te weten dat je door iemand wordt opgevangen. Wat is Daan toch een schat. Ik vind hem niet eens lief, hij is gewoon geweldig. Later hebben we samen in een cafeetje een warme chocolademelk gedeeld. Heel misschien komt hij wel een keer bij mij thuis en niet voor mijn huiswerkhulp. Maar nu vind ik het nog heel moeilijk om me te bedenken hoe dat zal lopen. Mijn moeder zal wel gaan zeuren over dat je niet verliefd kan zijn op iemand die je helpt met je huiswerk. Nou, dus mooi wel. Kijk maar dat je verliefd kan worden op zo iemand. En hoe!