Lucas.

Hoofdstuk 7 - Truth or Dare

Lucas Hale

Ik maak de laatste knoop van mijn blouse vast, ik ga nog even met mijn hand door mijn warrige haar. Ik pak nog snel mijn mobiel van mijn nachtkastje, en race naar beneden. Vanavond is het schoolfeest, en ik ga helaas met Lynn. "Je ziet er goed uit lieverd." Mijn moeder trekt nog even mijn blouse strak, alsof ik een kleuter ben. "Ja, zo is het nou wel weer genoeg hè." Ze schenkt me een glimlach, en geeft me mijn fietssleutels.

"Nou veel plezier jongen, en niet teveel meisjes aan de haak slaan hè." Ze geeft me een knipoog, en slaat op mijn kont. "Hup de deur uit!" Ik geef mijn moeder nog een knuffel, en stap op mijn fiets. Ze zwaait me nog uit, en uiteindelijk sluit ze de voordeur. Ik wacht bij het speelplein op Mike, Matt en Jake. Bryan gaat helaas niet, hij werd opeens kots misselijk. Na vijf lange minuten te wachten zijn ze er nog steeds niet. Ik hoor een groepje scholieren langs fietsen, ze lachen en giechelen. Die zijn al aangeschoten, das geen twijfel mogelijk.

In de verte zie ik Lucy staan onder een lantaarnpaal. Ik besluit naar haar toe te gaan.

"Hey," Ze kijkt me arrogant aan. "Wat kom je doen?" Sist ze. "Op wie wacht je?" Vraag ik zonder haar vraag te beantwoorden. "Annebel en Nynke. Wat gaat jou dat eigenlijk aan?" Zegt ze sluw. Ik haal mijn schouders op, en kijk haar aan. Ze is zo mooi onder het licht van de lantaarnpaal. "Moet je niet naar Lynn? Of naar je vrienden aan de overkant?" Ik zie een kleine jaloezie in haar ogen, of een teleurstelling. Maar ze herpakt zich snel. "Ja, nu je het zo zegt. Ik ga Lynn maar eens opzoeken, ze kan trouwens goed zoenen." Grap ik. "Oké, fijn voor je." Haar stem breekt. Ze fietst op dat moment weg, omdat haar vriendinnen eraan komen. Ik fiets vervolgens aan de overkant van de straat, en samen met de rest van de groep fietsen we richting school.

Als we eenmaal binnen in het schoolgebouw zijn, zijn er al allerlei leerlingen aan het dansen op de dansvloer. Er mag helaas geen drank worden geschonken, dat maakt het al een stuk minder leuk. Ik zie Lucy samen met een jongen praten. Jaloezie borrelt in me op, ik loop met een slome pas op haar af.

"Heey schatje, wie is dit?" Ik sla mijn arm over haar schouder, ze slaat hem meteen weg. "Dit is Liam, en noem me niet zo." Ik kijk Liam met een dode blik aan. Als blikken konden doden was hij nu allang 4x dood geweest. "Hé, kijk niet zo. Hij is gewoon mijn broer." Glimlacht ze. Wacht wat?
"Hoezo, kijk niet zo?" Lach ik nep. Ik weet namelijk precies hoe ik keek. "Jaloers," Ze geeft Liam nog een knuffel en neemt dan afscheid. "Ik jaloers om jou? Echt niet. Het enige wat ik wil is je gebruiken, that's it. Ze knikt, en loopt de dansvloer op.

Het nummer van Justin Bieber- Love yourself draait, en alle meiden beginnen te gillen. Behalve Lucy. "Waarom gil jij niet?" Schreeuw ik in haar oor. Ze gaat op haar tenen staan om bij mijn oor te komen. Schattig. "Ik ben geen belieber!" Schreeuwt ze terug. Ik knik overduidelijk. "Wil je wat drinken?!" Ze schud haar hoofd. Ze loopt swingend de dansvloer op, en pakt mijn hand. Ik schrik van haar onverwachte beweging. Ze danst helemaal met de maat mee, en ik pak haar heupen vast. Onze gezichten komen dichterbij elkaar, totdat ze uiteindelijk enkele milimeters van elkaar zijn verwijderd.

Mike duwt me vanachter, en ik knal vol tegen Lucy op waardoor onze lippen elkaar raken. Snel trekt ze haar hoofd terug, en kijkt me verlegen aan. Ze zend me een 'sorry' blik, en verdwijnt de menigte in.

"Gast wat doe je nou?!" Mike kijkt me raar aan. "Ik had dr bijna! Bijna! En dan kom jij met je stomme actie Jezus." Hij haalt zijn schouders op, en slaat een voorbijganger op de kont.

De muziek valt stil, iemand begint in de speakers te praten. "Iedereen die Trut Or Dare wilt spelen moet naar de gymzaal! De rest kan hier blijven." Ik geef Mike een snelle wisselende blik, en meteen lopen we naar de gymzaal. Waar Matt en Jake zijn, geen idee.

Ik neem plaats op de bank, naast een andere jongen. Een meisje begint met Truth, en zo gaat het een tijdje door. Totdat Mike aan de beurt is.

"Truth or Dare aan Lucas." Ik kijk hem met een 'what the fuck.' Blik aan, maar uiteindelijk kies ik voor Dare. Duh , ik ben geen mietje. "Oké, ga drie minuten met Lucy tongen." De mensen in de gymzaal beginnen te joelen, Lucy verstopt zich achter de mensen op de bank. Ik heb totaal geen medelijden met haar, ze mag met de knapste jongen drie minuten lang tongen! Elk meisje zal zo voor me in de rij staan.

Ik loop voorzichtig naar Lucy toe, ze komt langzamerhand al tevoorschijn. Ze staat op en kijkt me met een kwade blik aan. "Leuke vriend heb jij!" Zegt ze sarcastisch. Ik knik met een glimlach. "Ik doe dit niet voor jou, als je dat maar achter je hoofd laat." Ik knik, en pak haar kin vast. Mijn andere hand leg ik op haar onderrug. Haar gezicht komt dichterbij de mijne, en dan voel ik het! Haar zachte koude lippen raken de mijne, ze is heel voorzichtig. Ik ga met mijn tong langs haar onderlip, en krijg meteen toestemming. Ik zoen haar vol passie, mijn hand dwaalt af naar haar kont. Ik voel dat ze verstijft, dit had ik beter niet kunnen doen. Ze bijt keihard op mijn onderlip, en zet een stap achteruit. Ze geeft me opnieuw met haar platte hand een klap op mijn wang. Ik proef het bloed in mijn mond, en mijn wang gloeit. Ik ben stomverbaasd door haar actie.

"Die zag je niet aankomen hè! Malloot! Ik zal nooit in je domme spelletjes trappen." Ze verlaat de gymzaal, mensen verklaren mij voor gek.

Één ding weet ik zeker: dit had Lucy beter niet kunnen doen, mijn wraak zal zoet zijn.

Ik geef de mensen een waarschuwende blik, en loop met Mike achter mij de gymzaal uit.

Oh ja en Lynn? Die liep nadat ze mij zag tongen met Lucy huilend de gymzaal uit.

Haha leuk. Alweer een hoofdstukje.
Wat vind je van de actie van Lucy?