Mistaken Identity (COMPLETED)

Chapter 34

Jane's POV

Di naman siguro masama kung magkakaron ako ng POV paminsan minsan, aight ? :) Sorry na agad ! Hahahahahaha ^_______^v

"I already say it!!! Diba sabi ko sayo don ka lang muna?!! Tapos kung sino sino pang kinakausap mo!!" Aray ko naman diba? :3 sinira nya naman yung eardrums ko. -______-

"Im perfectly fine mister." I sarcastically said.

"Yeah.. Kasi dumating ako. Pano kung hindi?" I flash a poker face.

He rolled his eyes..

"Fine! Im sorry." There i surrender again.

He sigh deeply. "I didn't mean it. Im sorry rin." I just nodded.

Were here. In Laguna beach resort. A perfect spot for having fun.

"Who is she?" He asked while sitting down near me.

"Precilla." I answered.

"Bakit mo sya kinausap?" He asked me worriedly.

"I think she has a problem. And i prove it to my self." I smiled bitterly.

"About?"

"The one she love." I answered.

"Hmmmm."

"She is loving someone, and i think it's hard for her to admit it."

"Hayaan mo. Malalaman nya rin yan. Malaki na sya."

I glared at him. "What?!" He asked.

Tumayo ako sa kinauupuan ko at naglakad lakad. Alam kong nakasunod sya sakin. Ramdam ko sya ehh.

"Pano ba ako nagustuhan ni Ejie?" Tanong nya habang pumapantay sa lakad ko.

"Not my story to tell." Sabi ko sabay irap.

"Bakit pakiramdam ko ayaw mo sakin..." Malungkot na sabi nya.

"Stupid." I absently said.

"Bakit pakiramdam ko ayaw mo talaga sakin? I mean... Ginusto mo lang kasi yun ang gusto ng mga magulang mo." Alam ko kung anong nararamdaman ko. Alam ko kung hanggang saan lang ako.

"Yun naman talaga dapat diba?" Sabi ko. Ewan..

"So... Nagpapadaloy ka lang talaga sa agos? Sa gusto ng magulang mo?"

Hinarap ko sya.. "Alam mo? Ayaw kong saktan yung best friend ko dahil alam kong mahal na mahal ka nya. Pero alam ko rin na nakamove on na sya. At di naman talaga ako papayag kung hindi lang babagsak ang kompanya ng mga magulang ko. Alam mo yun?" Paliwanag ko. Yeah. I enjoyed his company pero nagda doubt parin ako sakanya.

"Hahahahahaha." He laugh bitterly. "Di naman talaga babagsak yung kompanya nyo. Isa nga sila sa mga kompanyang namamayagpag sa asia ngayon ehh. Gusto lang talaga ng mga magulang natin na maging tayo dahil magbestfriend ang dad ko at dad mo." Pag amin nya.

"Niloko nyo ko?" I asked. "At alam mo rin??!"

"Di ka mahirap mahalin.. At alam ko ng ipapakasal ka sakin NOON palang." Idiniin nya yung salitang NOON.

"Bakit di mo agad sinabi sakin?!!" Hinawakan ko yung laylayan ng damit nya at hinatak hatak yun sa sobrang inis ko.

"Di ka naman mahirap mahalin..." He smiled again but without emotion. "I'll tell dad. Tigilan na natin tong kabaliwan na to." Marahas nyang tinanggal yung kamay ko sa laylayan ng damit nya at naglakad pabalik sa hotel. I hit him.

Dalawang beses nyang sinabing di ako mahirap mahalin.

(A/N; Naloloka ako. Hahahaha ang hirap magbigay ng emosyon. Keme! :D)