Mistaken Identity (COMPLETED)

Chapter 47

"Who you think you are? You're not even that worth it Ejie. You didn't love me? Why can't you ask me if i even liked you. Did i ? NO!" Nakikita ko kung gano kagalit si Lance sakin ngayon na halos isampal nya sakin yung mga salitanh yun.

Kahit nagagalit sya ang gwapo parin nya.  Paano nya nasasabing si nya ko minahal o kahit  nagustuhan man lang.

"Di ako naniniwala." Dalawa lang kami sa mundong to dahil sobrang dilim ng buong paligid at sya lang ang natatanging taong nakikita ko. Nasan kami?

"You really assumed? Hahahahahaha. Pathetic!" Gusto ko syang ibaon dyan sa kinatatayuan nya.

"Patunayan mong hindi mo ko minahal!!"

"Nakakaawa ka Ejie.. " sabi nya saka tumalikod sakin at naglakad palayo sakin.

For the first time my heart fell in my stomach..

Hinabol ko sya sa dilim na to pero di ko na sya makita.

"Lance!!!" I scream.

"Don't leave me.. I love you so much.."  Unti unting pumatak ang mga luha ko.

Bakit ba kilangan akong masaktan ng ganito? Bakit ako pa ?

"LANCE!!!!!"

"DON'T LEAVE.. PLEASE!!!"  I begged for nothing.

"LANCE!!!!"

"Bebsss.." may umaalog alog sakin. Minulat ko yung mga mata ko. Nong nakita ko si Jane agad ko syang niyakap.

"Bakit ka sumisigaw at umiiyak?" Nag alala ang mga tono nya.

"Nothing. Pano ko nakauwi? Nasan yung kotse? Sinundo moko diba?" Gusto kong sabihin nya na sya ang sumundo sakin dahil iba ang naaalala ko.

"Not me bebs. It lance. Sya ang nagdala sayo dito kahapon ng hapon. Kumakanta ka pa nga ng" Para syang huhugot ng lakas at nilagay yung isa nyang kamay sa puso nya. "~pano ba ang magmahal kung palagi lang nasasaktan.~" Tatawa tawa syang lumingon sakin. "PAULIT ULIT mo yang kinakanta. Umamin ka nga sakin may problema ba kayo ni Lance?"

"Mamaya na tayo mag uusap. Kilangan ko munang maligo at pumasok." Humugot ako ng lakas para makatayo at nakita ko syang tumango.

Paglabas ko ng bahay nandon yung kotse ko.

I took a deep breath and hop in on my car.

Never think that we will end up like this. I could still feel the warm of his Hugs . Ugh ! Why am i Thinking like this? He was just nothing Jie. Yeah. NOTHING.

I start the engine and drive.

Pag dating ko sa sa school ang tahimik. Ang weird. Ohh nasanay lang ako maingay si Lance sa tabi ko?

"Hey! Rocky!" Gregg wave at me so i waved back.

"Saap!" He ask when he reached me.

"Yeah. Saaap." I replied absently.

"Are you okay?" Tanong nya tapos hinipo nya yung noo ko.

"I'm fine gregg! I have to go. Baka magsimula na yung Class ko." I smiled and he nods .

Naglakad na ko papunta sa room. Pagpasok ko nakatingin sila sakin lahat.  I Didn't bother to ask whats wrong coz i don't care.

"Hi jiejie." Vienn greeted me with a big smile.

I just nod. Wala akong ganang makipag plastikan sa mga tao ngayon.

"Is there anything wrong?" Tanong nya sakin.

"Nothing."

He pat may shoulder. "Magiging okay din ang lahat." He smiled so i smiled back.

Wala si Lance. Absent siguro. May mga pagkakataong namimiss ko sya. Hindi. Madalas pala.

*Beep* *Beep*

FromBeebs;

Meet me here at coffee  cafe. Seeya. After your class. :)

----------

Nang mabasa ko yun agad akong lumabas at nagdrive papunta don. 

"Hey." Bungad ko.

"Soo. Care to tell me whats really happenning to you guys?" Di pa ko nakakaupo aya  na ang bungad nya.

"Baka may balak kang paupuin ako diba?" Sarcastic kong sabi.

Ngumiti lang sya sakin.

"His sister." Panimula ko.

"What about her?" She ask.

"Ayaw ng mga magulang ni Lance para sakin."

"And?"

"Pababagsakin nila ang kompanya nila papa kappag di ako nakipag break kay Lance."

"So kilan pa kayo nagbreak?"

"Nong b-day namin." Mahina kong sabi. I shook my head not to let any flashback comes.

"Ganda namang b-day present mo sakanya." Sarcastic na sabi ni bebs.

Di ko sya pinansin. "Mahal ko sya Jane pero ayokong mawala ang lahat ng pinundar ng mga magulang ko para mapaganda ang buhay ko." Ayokong umiyak.

"Uy! Bawal umiyak dito. Hahahaha you know what? Parehas tayo. Sabi nila babagsak daw ang kompanya namin kaya kilangan makipag merge pero kilan ko lang napagtanto ang tanga ko." Tatawa tawa syang sabi.

Dumating yung waiter na may dalang cappuccino at frapp nag order na pala sya kanina pa.

"Bakit naman?" Tanong ko.

"Come to think of it bebs. Una sa lahat ikaw at sya ang namamahal. Wala silang pakiilam dahil wala namang makakapigil non. Pangalawa duuhh! Nagpasindak ka naman don sa baliw na kakambal nya? Sige bebs Yung kompanya nyo isa sa mga successful na kompanya sa Buong asia. Sa tingin mo ba papayag ang mga magulang mong basta nalang yung bumagsak.. and for god sake Jie mag isip ka naman! Di lahat ng problema dapat sayo lang." She take a sip on her frapp.

Kinagat ko yung pag ibabang labi ko.

"May pinakita sya na bibilin ng dad nya ang lahat ng share ng stock holders." She rolled her eyes.

"At naniwala ka naman? Bakit ? Kung isa ako sa mga stock holders   nyo bakit pa ko aalis at iiwan ang isang malagong kompanya. At jane kung totoo nga na pababagsakin nila...." she paused.

"Kung pababagsakin nila?" I reapeted.

"Mahal mo ba si Lance?" Matigas nyang tanong .

"Oo  naman. Sobra."

"Edi ipaglaban mo." Sabi nya ng nakangiti

"Di kasi ganun kadali yun ehh." 

"Ano bang madali pagdating sa mundong to? Kung mahal mo talaga gagawin mo ang lahat para maging masaya kayong parehas."

Tumayo ako. "Tama. Kilangan lumaban ako para samin." I hurriedly grab my bag and drive.

----