Mistaken Identity (COMPLETED)

Chapter 22

*PAAAKKK!*

"What is the meaning of this, Ejie!! Now! Explain!"

I smirked. "I kissed a guy." Sarcastic kong sabi.

"This photos will affect our company!!" Sigaw ni papa.

"Rodrigo, huminahon ka." Sabi ni mama na nasa likod ni papa.

Nandito sila ngayon sa bahay at galit na galit si papa.

"Yeah! YOUR company! You've never been care about me. About how i feel. It's all about money? MONEY!! MONEY!!" I cried out.

"Don't you dare raise your voice over us Young Lady." Mauturidad na sabi ni papa.

"I don't care."

"Ano nanamang nangyayari sayo?" Tanong ni mama.

"You promised something on your sister."

"Ano naman?" Pabalang kong tanong.

"Bakit nagkakaganyan ka nanaman? Bakit di mo tularan yang si Jane! Si jane na---" pinutol ko yung sasabihin ni papa.

"Si jane na mabait, si jane na masunurin at si jane na may galang sa magulang." Dinugtungan ko yung sinasabi ni papa.

"Alam mo naman pala bakit ka nagkakaganyan?" Tanong ni papa

"Lahat ng tao ay UNIQUE! Don't compare me to Jane."

"Why we don't be? Lagi kayong magkasama."

"Pero hindi kami magkaparehas."

"Edi sana man lang gayahin mo si Eunice! Si Eunice na mabait, matalino, matapang, maylakas ng loob, di sumusuko, at higit sa lahat mahal kami ng mama mo."

Lahat nalang ba ng tao kilangan ipamuka sakin kung gano ako kasama? Ang sakit lang.

"For God sake. Eunice is already dead." I muttered.

"And it's your fault." Giit ni papa.

"I know." Bulong ko.

"Ano ba naman yan rodrigo kung ano ano nanaman yang pinapasok mo sa ulo ng anak mo. We all know na aksidente yung nangyari." Sabi ni mama kay papa at humakbang ito sa harap ko at yinakap ako.

"I think this is the time. You should know what really happens to your sister." Bulong sakin ni mama.

"Should know what?" I asked.

"The truth?" Bulong ni mama.

"What is the truth?"

Eve's POV

"What is the truth?" Tanong sakin ng anak ko.

FLASH BACK

"San ka pupunta?" Tanong ko kay Eunice.

"D-dyan lang ma." Utal na sabi nito sakin.

"Anong dyan lang? Anong oras na oh." Pagsisita ko sakanya.

"Maaa! Dyan lang sa convenient store." Parang aligaga ang anak ko. Pinagpapawisan sya.

"Anong bibilhin mo? Ako na magpapabili kay manang." Sabi ko.

"Ako na po." Bigla syang yumakap sakin. "I love you ma." Dugtong pa nito.

"Nako! Di ko gusto yang ganyanan mo hah. San ka talaga pupunta?" Tanong ko ulit. Malapit na kasing mag ten ehh..

"Dyan lang po talaga ma." Nginitian nya ako.

Yung ngiting alam kong sigurado sya sa isang bagay.