This Chapter is Dedicated to dan ica @dawnIca27 . thank you sa pagsubaybay ng story namin....
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Araw iyon ng Lunes at sa wakas ay nakarating na rin sila, sa Hongkong pa lang ay hindi na talaga mapakali si Richard sa kakaisip kay Dawn, kung pwede lang sana niyang liparin ang Pinas....Wala syang ibang gustong gawin, kundi ang makita at maka-usap ito, kaya pagkadating niya sa umagang iyon ay dali dali siyang umalis..Buti na lang at nagdesisyon si Francella na dumiretso na lang sa bahay nila..
Mrs. Thermopolis: Oh, iho, nagmamadalai ka ata? Kakarating nga lang natin, aalis kana agad, diba pwedeng magpahinga ka na muna?
Richard: Hindi Mama, kailangan ko talagang umalis ngayon, tumawag sa akin si Henry kanina at may pag-uusapan kaming mahalag tungkol doon sa wine business namin..
Mrs. Thermopolis: Talaga lang ha? Balita ko, kasosyo mo rin din daw diyan si Dawn Renaldi, ang babaeng kinasusuklaman ko sa boung buhay ko..di ko pa rin nakakalimutan ang ugnayan nyo dati, baka naman............?
Richard: Mama (putol nya sa sasabihin ng ina)....please, kung anu-ano na naman binibintang nyo sa akin, eh, hindi pa ba sapat yung sumama ako sa Hongkong, na kahit maraming akong ginagawa ay sumama pa rin ako?! Ma please!....Nakita nyo naman diba, si Francella lang ang babae sa buhay ko...
Mrs. Thermopolis: Okay, okay....pero Richard, siguradohin mo lang na hindi ka na magkakamaling umibig sa babaeng yun, dahil ako talaga ang makakalaban mo.....
Richard: Okay Mama, I'll go ahead na (sabay halik sa noo ng ina)
-----------Napipigilan ba ang itinitibok ng puso?(sa isip niya)----------------------------
Sa Office ni Dawn..
It's Monday and Dawn is so busy doing all the paper works and meeting the deadlines....at bukod doon at dumadagdag pa ang pagkadismaya niya kay Richard, she's actually pissed...
Dawn: Ano ba Mila!!!! (bulyaw niya sa bagong hired na secretary) ilang araw ka na ba dito hindi mo pa rin nakukuha yung tinuturo sa'yo? Mag-isip isip ka naman (actually, di naman talaga niya ugaling mambulyaw, pero dahil sa masakit ang puso niya, kaya nadadamay mga tao sa paligid)..
Mila: eh Ma'am di naman to tinuro sa akin...
Dawn: At sumasagot sagot ka pa? Ayosin mo yan, I'll give you 5 hours to do that...okay (pinakalma niya ang kanyang boses) pag may maghahanap sa akin, sabihin mo wala ako..maliwanag ba?
Nagtungo siya sa bodega, para e-supervise ang mga tao personally, may naka-assign naman dun na magg susupervise, pero gusto din niyang macheck iyon upang makasiguro at upang hindi niya maisip si Richard.....Sa bilis ng lakad niya ay narating din niya ang bodega....Walang kamalay-malay ang mga trabahador na papalapit na siya, tuloy lang mga ito sa pag-uusap at pagpapahinga....at nang makita siya at saka pa ang mga ito nagkakandarapa..
Dawn: ganito pala ang ginagawa nyo, kwentohan lang ng kwentohan...?!
Garry: Ma'am, pasensya na po..pero napagod na rin kasi ang mga yan eh...kaya pinapahinga ko muna saglit..
Dawn: Hindi na pwedeng magpahinga....kailangan na yang ma-edeliver ngayon..kaya bilisan nyo ang kilos nyo......(galit na saad niya)
Naguguluhan naman si Garry sa pinapakitang ugali ngayon ng Boss, di naman talaga ito ganito ah....
wala namang magawa ang mga trabahador kundi sundin siya....
Garry: Ma'am....Ma'am sabay nguso sa likuran niya....
