"Oh no, what's the meaning of this? Bulalas ng bakla.. "Naku kelangan tong makita ni Madame" bumaba siya mula sa kwarto ni Richard upang ipakita sa ina ni Marco ang nakita. "Madame, madame.."
"Oh,. Kenneth, bakit namumutla ka?"
"Madame. may ipapakita ako sa'yo pero sana huwag kang magagalit" Humahangos na sagot ng baklita.
"Ano ba iyan?"
"Ito po Madame oh" Sabay abot sa camerang hawak hawak niya
"Oh, Damn!" galit na bulalas ni Mrs. Thermopolis..
"Di ka magagalit diba?"
"This could never be, hindi, hindi maari!" "Saan mo ito nakita?"
"Sa kwarto po ni Sir Richard, nakita ko habang naglilinis ako"
"Kailangang hindi ito makita ni Francella" Halatang balisa na si Mrs. Thermopolis..Pero kailangan niyang maging mahinahon para makapag-isip ng mabuting paraan..
"Paano yan Madame?"
"Ganito Kenneth, ibalik mo yan kung saan mo nakuha, and we need to pretend that we didn't know, ako na ang bahala, hindi ako makakapayag na magkabalikan sila, Hindi!"
"Sege Madame, magaling ka naman sa mga ganyan eh"
"Ibalik mo na yan doon sa kwarto ni Marco, ako'y aalis lang saglit"
"Saan ka pupunta Madame?"
"Kakausapin ko lang si Francella, we need to do some moves"
Pagkaalis ni Kenneth ay agad tinawagan ni Mrs. Thermopolis si Francella..
"Hello, Francella, Darling"
"Hello, Tita, napatawag ka ata?"sagot ng nasa kabilang linya
"Ah, are you busy today?"
"Ah, hindi naman Tita, why?
"Can we go out and have dinner?"
"Wow, that would be fine Tita, saan po?"
"Gaya pa din sa dating tinatagpuan natin"
"Okay Tita"
*Sa Restuarant
"Hello Tita"
"Hello Darling" sabay beso beso...
"Let's take a seat" yaya ni Mrs. Thermopolis
"Wow, it really made me happy Tita, when you invited me for dinner, I just missed the old days"
"Na-isipan ko lang kasi na matagal na rin tayong di nakapagbonding and I really miss that too"
"Wow, lalo tuloy akong napamahal sa'yo Tita, you're so good to me talaga"
"Because I like you, I like you to be my daughter-in-law and become Richard's wife"
And they both laugh...
"Well, anyways Iha, did Richard mentioned something about wedding?"
"Ay, di pa rin Tita, naghihintay nga lang ako eh, sa totoo lang I want to settle down na talaga, kaso napakapangit naman kung pangungunahan ko siya diba?"
"Pero, hanggang kailan ka naman maghihintay, sa totoo lang I'm so inip na talaga?"
"Ako nga din Tita, yun na lang ang hinihintay ko sa kanya, and if that's happen, I'll be the happiest woman in the world".
"I think we need to do something, masyado at siyang busy, so we will be the one to plan"
"Wow, talaga Tita, but why the sudden decision, bakit may napapansin ka ba sa kanya?"
"Wala naman Iha, kaso nag-alala na rin ako sa kanya kasi tumatanda na rin kayo and I want an apo na rin."
"I love the idea of babies"
"Hmm, Richard loves babies too, and if he knows you're pregnant, he's going to marry you immediately!"
"Oh, really Tita....isn't it impolite naman? But I really want to tie with him, ayoko nang mapunta pa siya sa iba, di ko alam kung ano ang gagawin ko, naiisip ko pa nga lang parang napapraning ako"
"So, what are you waiting?"
"Sege Tita, go ako diyan, I'll make everything so that Richard will marry me. Makikipagkita ako sa kanya and I'll seduce him"
"Oh that's my girl"
and they both crack for that idea they've got, after for a few talks they parted with a great hope that their plan will be a success..
"Kung alam mo lang Francella, kung alam mo lang" Sa isip ng senyora.
Dahil Sabado ay nasa bahay lang si Dawn at nagpapahinga, napa-isip siya ng malalim tungkol doon sa nalaman ni Richard, napagpasyahan niyang sasantihin na niya si Gretchen sa Lunes, perro di parin niya alam kung paano sasabihin sa paraang hindi siya makakasakit at mahahalata..Napatigil siya sa pag-iisip nang tumunog ang cellphone niya, napangiti siya nang makitang si Richard ang tumatawag (haaay pag-ibig talaga).
"Hello, sino ito?" Panloloko niya
"Ang taong hindi ka napapakali kapag hindi mo nakikita at ang taong nagbibigay kulay sa buhay mo"
"Che! ang kapal talaga ng mukha mo!"
"Eh totoo naman ah?"
"Hindi nga.."
"Ano ulitin mo?"
"Sabi ko hindi nga"
"Ah hindi pala huh, pwes lagot ka sa akin ngayon"
"Bakit nasaan ka ba?"
"Nandito kaya ako sa tapat ng bahay mo."
Dumungaw naman si Dawn upang tiyakin kung nasa silong nga si Richard, at doon nakita niya nga ito na abot tenga ang ngiti..
"Onggoy!"
"What, ang dami mo na talagang kasalanan sa akin, lagot ka talaga."
"Yun naman kung pagbubuksan kita"
Pero nakita na niya si Pearl na bimuksan ang gate at pinatuloy ito kaya wala na siyang nagawa, narinig na lamang niya itong kumakatok sa pinto niya, kaya pinagbuksan na lang niya ito. Pagkabukas ay pumasok agad si Richard at sila'y naghaharotan sa loob. Nang-usyoso naman si Pearl nang marinig niya ang halakhak ng dalawa, inilapit niya ang kanyang tenga sa pinto....
"Ay si Maam, humaharot" sa isip ni Perla, nang hindi na niya marinig ang halakhan ng dalawa ay inilapit pa niya ang kanyang tenga nang makarinig siya ng paungol na boses.. "Ay alam na!" Umalis na lang siya sa may pintuan sa takot na baka mahuli siya, habang lumalakad ay pakanta kanta siya dahil sa kilig "Iisa pa lamang ang minahal ko ng ganito". At dahil malakas ang boses ni Perla ay napangiti na lamang sila sa isa't isa and continue kissing each other, forgetting what had happened yesterday.
Samantalang, tinatawagan naman ni Francella si Richard, ngunit hindi ito sinasagot ang phone kaya si Bruno na lang ang tinawagan niya sa pag-aakalang may makukuha na siyang balita..
"Hello, Bruno, kumusta na yung pinapagawa ko sa'yo?"
"Ah, eh Maam, wa--wala naman akong nakitang kakaiba eh. Mukhang hindi ka naman niloloko ni Sir?"
"Ah, ganun ba, nasaan ka ba ngayon? Sinusundan mo ba siya?"
"Patay", sa isip niya, pero buti na lang at nakahanap agad siya ng maiisasagot. "Opo Maam, sinusundan ko pa rin siya, pero wala talaga akong nakikitang babae na kamukha noong ipinapakita mo sa akin."
"Bukod, dun may ibang babae pa ba?"
"Wala din Maam, usually si Sir lang nakikita ko."
"Okay, yung lang sege salamat."
"Sege. Maam."
Napabuntong hininga na lang si Bruno, as a relief because Francella stopped asking him and because he felt pitty for her for not telling her the truth.
