My back ache, I sit back and massage my shoulder. I put my glasses to my table and wiped my eyes with tissue. Kahit sumasakit ang likod at mata ko, hindi pa rin ako napapagod magsulat para sa bagong librong sinusulat ko.
Nasapo ko ang ulo ko ng maisipang hindi ko pa pala nabisita si dad sa kwarto niya. Shoot! It's been two days I've been sitting down in my chair! Hindi din naman kasi ako nagugutom kasi inaakyatan naman ako ni yaya ng pagkain sa loob ng kwarto ko.
I stood up carefully cause my legs are numb. Dahan dahan ko din inunat ang mga kamay ko. I looked at my wall clock and say it's already 11 in the evening.
Kinuha ko ulit ang salamin ko at isinuot ito ulit. I missed my father. Sisilipin ko lang.
I smiled widely.
Dahan dahan akong kumilos, ayoko rin kasing mabulabog ang mansion. I walk slowly to where my father's bedroom. Nakabukas ito ng konti kaya nagkaroon ako ng kasiyahan kasi hindi ako makakadisturbo sa kanila ni Tita Eli.
I smiled widely again.
Nang makalapit na ako sa pintuan ay naririnig ko ang galit na galit na boses ni Tita Eli. Nag aaway sila ni dad?
Sumilip ako ng konti. May hawak hawak itong papel na sa hinuha ko ay mga dokumento.
"Walang iniwan ang matandang ito saakin! Ibinigay lahat sa anak! Putang ina! Nasayang ang pitong taon ko sa matandang ito! Mabuti nalang at nilason ko na para wala ng sagabal! Papatayin ko nalang ang anak sa kabilang kwarto...tama-"
Hindi natapos ang sasabihin nito dahil napalakas ang singhap ko. I saw my father lifeless in the bed and there's a bubbles in his mouth. Napasigaw ako.
"You killed my father!" akusa ko.
Nagulat ito pero agad ding nakabawi at may kinuha ito sa loob ng drawer. Nang makita kong baril ang hawak nito ay nagmadali akong tumakbo pababa ng hagdan. Pinaputukan pa ako nito ng baril!
Nagtataka ako kung nasaan sila manang at manong. The bang from the gun was very loud na imposibleng hindi marinig iyon ng buong bahay!
Umiiyak akong tumatakbo, dahil sa malaki ang mansion ay hindi agad ako nakalabas pero hindi naman ako naabutan ni Tita Eli. Pero sigaw ito ng sigaw at tinatawag ako.
Humihingal akong nakarating sa pintuan namin at mabilisang binuksan iyon. Nakita ko ang sapatos kong puti na hindi na ako nag isip pa kung papaano ito napunta doon.
I ran as I could. Malayo ang bahay namin dahil nasa remote area ito ipinatayo ng ama ko. At dahil maputik ang daan, hindi ako makalayo basta basta.
Naririnig ko pa rin ang putok sa loob ng bahay.
Iyak ako ng iyak. If this is a nightmare I'm praying that it will end soon. She killed my father... I cried silently while running in the mud road.
"She killed my father..."
"Miss grant! Miss grant! Wake up!" that voice...the voice that makes me feel safe.
"Sarah!" The man shouted.
Napabangon ako habang humihingal. Tumingin tingin ako sa paligid, I still feel the fear in me.
"Miss Grant! You're dreaming." Binalingan ko ang lalaking nakahawak ngayon sa magkabilang balikat ko.
I don't know what got unto me but I embrace Mr. Dizon tightly.
"She poisoned my father. Walang siyang awa, pagkatapos siyang kupkupin ng ama ko at papasukin sa bahay namin. Iyon ang igaganti niya..." I cried like a baby in his arms.
