CHAPTER 5 - OUR LIPS MET

1.6K 55 2
                                        

Sarah was already in the car, I got inside and start the engine. Hindi ko ito pinapansin dahil bagot ako. 

How dare the fiancé of hers to demand my presence?

Hindi daw nito tinantanan ang receptionist hanggang hindi nito nakausap si Thomas. When the bastard talk to Thomas, hinahanap nito ang nobya at mangugulo daw ito pag hindi nito nakita ang babae.

Bagot na bagot ako.

Dahil sa inis ko ay gusto kong patayin ang gago.

"Axel, you looked pissed. May nangyari ba?" tanong ng katabi ko.

We are already on the road when she asked. Saakin ito nakatingin ngayon.

"Iyong nobyo mong gago hinahanap ka. Nangugulo sa kompanya ko." nasabi ko sa inis.

I heard her gasped na nagpataas ng sulok ng labi ko.

"You need to call him gago?" natatawang sabi nito.

Nagtaka ako kaya nilingon ko ito.

"Masaya kang tinawag ko ang boyfriend mong gago?" tanong ko.

"Hindi naman. Sino bang matutuwa? Iyong mukha mo kasi ang nakakatuwa. Alam mo? Gumagaan talaga ang pakiramdam ko pag kasama kita." She said it while smiling and I want to curse aloud.

Nakakainis ang pagiging naïve nito. She didn't know that she sound like flirting to me?

Hindi ko na siya sinagot pa. Baka ano pa masabi ko.

Noong pumatak ang ala una ay naisipan naming huminto muna sa tagaytay para mananghalian. I parked the car in front of Tower Ground Bulalohan.

Hinintay ako nitong pagbuksan siya ng pintuan, which I appreciate. Kahapon kasi sa Marco's ay nainis ako, hindi nag iingat. Paano nalang kung paglabas niya ng sasakyan ay may tumira sa kanya at nasa kabilang bahagi pa ako ng sasakyan?

He murmurs her thanks pagkatapos ko itong pagbuksan. We walked side by side. Tinignan ko ang damit nito at nagsisi ako kung bakit hindi kami dumaan sa bilihan ng damit kanina.

Her legs are showing and my imagination starting to become wild. 

For heaven sake, she's just wearing my boxers inside my shirt!

I put a mental note to come by to the nearest mall to buy her clothes.

Umupo agad kami sa bakanteng upuan. I notice she didn't wear her thick glasses.

"Where's your glasses?" I asked. Kanina pa kasi kaming tahimik.

"In your car. Nakakakita naman ako, hindi nga lang sa malayo. Pero okay lang, nakakasagabal din kasi, ginagamit ko lang din naman iyon pag masakit ang mata ko o di kaya ay nasa computer ako." ngiti nito saakin.

"Okay." sabi ko nalang.

Kumain kami agad noong dumating ang order namin. Natutuwa ako kapag nakikita ko itong kumakain. There's class with her pero hindi mo makikita iyong kaartehan and she always eat with gusto.

I looked around. Kanina pa ako tumitingin sa paligid kung may umaaligid ba saamin and so far, wala pa naman. Alam na ngayon ng Ocampo na iyon na nasa pangangalaga ko si Sarah.

At sana ay magsaliksik ito tungkol saakin para naman kabahan ito o di kaya ay magdalawang isip ito na kalabanin ako.

Hindi naman nagtagal ay natapos kami saaming pananghalian at nagpatuloy na sa byahe.

My phone beep. Tinignan ko ang message ni Thomas.

Sir, we already checked this Stephen Babar. He's clean but he's an orphan. We're looking for more Sir. Iyan muna ang nahanap namin.

GRAVITY (COMPLETED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon