MASKE

20.bölüm

yol çok uzundu git git bitmiyordu.en azından elime derek'i tanıma fırsatı geçti.
kimsesi yokmuş.14 yaşına kadar yetimhanede kalmış.kendine kalıcak yer aramış ama bulamamış.umutsuzca gezerken yaşlı bir kadınla karşılaşmış şansına kadın anlayışlıymış.onu evine almış ve büyütmüş.bir kaç gün öncede vefat etmiş derekte süre içinde burda kalmış arda köyden ekmek,süt çalıyormuş.

en sonunda araba durdu.merkeze gelmiştik.hemen arabadan indim ve etrafa baktım.bizi getiren adamlar arabadan inmeden gittiler.derek'le içeri girdik.derek koltuğa yayılarak oturdu.bense teklilere geçtim.biraz bekledikten sonra marco geldi.

"taksi çağırdım hadi gel"
derek ayağa kalktı
"sen kimsin?"
"sana ne,hadi yürü mary"
derek'in konuşmasına fırsat vermeden
"derek bizimle geliyor.gidicek bir yeri yok."
"şaka mı yapıyorsun?"
"lütfen,bizimle gelmezse onu  götürürler."
"sende kalır o zaman"
konuşmama izin vermeden dışarı çıktı.derek de söylenerek onun peşinden gitti.derek nasıl bizde kalıcaktı ya.annem izin vermezdi ki.aa belki lucy'lerde kalır.dışardan marco'nun sesi geldi
"mary hadi be ağaç olduk burda"
koşarak onların yanına gittim.taksi şimdi gelmişti"yalancı"diye söylenerek arka koltuğa geçtim.marco en öne geçti.derek de yanıma oturdu.saat çok geçti.taksi bir motelde durdu.büyük ihtimalle yola yarın devam edicektik.motel çok küçüktü.kendimi girişteki koltuklara attım.marco dakikalarca resepsiyondaki adamla konuşuyordu.derek de merdivenlerin başında durmuş etrafı izliyordu.bu gün ne kadar da korkmuştum.tren güvenli değildi.derek de bu yüzden bizimle gelmek zorunda kalmıştı.bunları düşünürken göz kapaklarım ağırlaştı ve...