MASKE

2.bölüm

"Hayır okulla fallan gitmiyorum hem sanane".bana baktı ve "gel benimle" dedi.itraz etmedim ve onu takip etmeye başladım.bir süre gittikten sonra geneleve geldiğimizi görünce ürktüm.buraya girmek istemiyordum.aklımı okumuş gibi,"istersen beni dışarıda bekle ben bir işim var ,sonra gelirim" dedi ve içeriye girdi.tanrım orda ne yapıyordu,niye onu takip etmiştim ki zaten.birden,arkadan biri geldi ve ağzımı kapattı.çığlık atmaya çalıştım.ama ağzımı o kadar sıkı tutuyordu ki,sadece boğuk ve garip sesler geliyordu.arkamda duran kişi "sesini çıkartma "dedi ve ağzımı yavaşça bıraktı.gırtlağıma bıçak dayadığında,gözlerimden sel gibi yaşlarım akmaya başlamıştı.ona yalvarmaya başladım." lütfen bırak beni lütfen,ben hiçbir şey yapmadım." dedim.çocuk,"hep öyle derler zaten üzgünüm kızım ama seninle işimiz var."dedi.boğazımdan azar azar kan akmaya başladığında.daha çok yalvardım.artık çaresizlikten marconun adını haykırmaya başlamıştım."marcoo gel lütfen yardım et marcoo mar-co m ar coğ." çocuk bıçağı yare düşürdü şaşırmıştı sanırım,bana baktı ve "sen marco 'yu nerden tanıyorsun?"dedi.biraz da ürkmüştü ben yere oturdum nefes almaya ihtiyacım vardı.en azından buna izin verdi.gözlerimi kapattım ve nefes alıp vermeye çalıştım.sonra bir çığlık sesi duydum.kıyafetlerim de ıslak olduğunu fark ettim.gözlerimi açtığımda,marco çocuğu bıçaklamış ve bana bakıyordu.sonra kıyafetlerimin neden ıslak olduğunu anladım.ve çığlık atmaya başladım.kaaaaaann ıhh ama bu bu benden de geliyordu bacağıma baktığımda ıhhh bacağıma mı dedim kemiğim gözüküyordu.pislik çocuk beni bacağımdan bıçaklamıştı.o anki korkumdan ve havanın soğukluğundan hissetmemeiştim.ama şimdi inanılmaz biçimde acıyordu.daha çok çığlık attım.marco ambullansı aradı."birazdan ambullans gelir "ambullans geldi ve onlara beni taşımalarına yardım etti.hastaneye vardık.gözlerimin önünde bacağımı dikiyorlardı.neyse ki her şey bitti. acı da azalmıştı.marco yanıma geldi ve anneni çağırcan mı dedi.harika annemi unutmuştum işte.hayır annemi olanları söyleyemezdim.beni ev hapsine allırdı.marco bana baktı ve istersen olanları söyleme dikişin çıkana kadar bende kalırsın.yok daha neler,başıma zaten onca iş açtı zaten.bunu ona da söylediğimde pek şaşırmadı.kabaca" gelcen mi?" dedi ne yapacağımla ilgili hiçbir fikrim yoktu.bir hafta sonra dikişi allıcaklardı.yok yok ben kararımı verdim onla kesinlikle gitmicektim.anneme düştüğmü söylerdim.evet evet öyle yapardım.marco sahte bir öksürük yapınca ona döndüm ve "hayır sende kalmıcam "dedim.bana bakttı ve tükürürcesine "iyi "dedi ve gitti.annemi aradım beni almaya geldi.ona düştüğmü söyledim.inanmasını bekliyordum zaten,küçükken sürekli düşerdim.eve gittim.ve kendimi uykuya teslim ettim.tellefon sesiyle uyandım.arayana baktığımda nerdeyse çığlık attıcaktım.lucy arıyordu.telefonu açtığımda onun neşeli sesi moralimi düzeltti.buraya geri gellicekmiş.iyi de daha bir gün olmuştu.lucy ailesinin orda kalacağını kendisininde buraya dönceğini söyledi.çok sevinmiştim.öğlen gelceğini söyledi onunla bambi cafe de buluşcağımıza karar verdik.bende annemin yanına gittim.ona bu gün okulla gitmemek için saatlerce yalvarmam gerkti.ama sonuçta izin verdi.annemle kahvaltı yaptık sonra o işe gitti.bende televizyon izledim öğlen olduğunda,üstüme kırmızı bir kazak altımada jean pantolan giydim ve bambi cafeye gittim.lucy beni orda bekliyordu.onun yanına gidip başımdan geçen her şeyi anlattım.beni ağzı açık dinledikten sonra,o da konuşmaya başladı."oha kızım bir gün yokuz sen resmen benim bir yılda yaşıyacağım aksiyonu yaşamışsın".ona bakıp "aman ne aksiyonmuş "dedim."ee sonra ne oldu" dedi. bende "bir şey olmadı her şeyi anlatım sana" dedim.saate baktığımda beş olmuştu ne kadar konuşmuşuz biz.lucy le vedalaşıp eve gittim.ve uykuya hazırlandım.dişimi de fırçaladıktan sonra yatağa girdim.