Bazen senelerce hatta ömrün boyunca hep bir şeyi çok istersin olması için cok dua edersin. Yataktan kalkarken, başını yastığa koyarken,zifiri karanlıkta, dipsiz gecelerde, hayallerinde, rüyalarında hep o dileğin olur. Onunla yaşamak hatta onunla ölmek istersin . Seneler sonra bir kış sabahında henüz kar tanelerini avucunun icine almadığın o günde tüm hayallerin paramparça olur. Artık ayakta durmak güç olur bir süre geceler uzun gelir ardından akıp giden gözyaşları ve boğazındaki o düğüm...
Sonra üzüldügunu belli etmemek için yüzüne yerlestirdigin buruk ama masum tebessüm. Halbuki bilseler her gece gökyüzünü izlediğimi, yaşama sebebimin çok uzakta olduğunu ve kavuşmak istesemde ellerimden kayıp gittiğini bi bilseler...
Ya da teselli yerine geçmeyecek deseler. Bitti deseler. Gitti deseler. Seneler boyunca kendimi kandırdığım o yalanlari yüzüme söyleseler...
Acıtmaz canımı. İnanın kendime söylediğim o yalanlardan fazla Acıtmaz...
Ve ben şuan kendime verdiğim sözlerin arkasında saklanıyorum. İlk ve son sözüm ben senin tam arkanda baş ucunda seninle saklanıyorum...
Yüreğimde seni saklıyorum...
"Boşver isterse defalarca kırılsın kalbin. Kimi zaman da en mutlu insan sen olursun sabret. Ve bekle sevdiğin her şeyi, herkesi bekle. Sabır mücadelesi verdiğin bu yolda her durakta yeniden canlan. Yılma sakın, boynunu eğme. Unutma,bazen senden çok uzakta olan hayallerin hep seninledir. Olmasa da üzülme. Her şeyin bir sonu vardır elbet. Sevinçlerin de, üzüntülerinde, hayallerininde, sevdiklerininde, ve seninde. Her ne kadar uçsuz bucaksız dediğimiz evreninde bir sonu vardır."
