Nasılsıniz¿ Iyiyim demenizi isterim ama sizde değilsiniz herkes gibi. Bitmek bilmeyen sorunlar sizi anlamayan aptal insanlar ve deger verip de sizi takmayan
hiç sevmeyen ya da söyleyemeyen insanlar . Yani bazı insanlar, bazıları. Onlar için gecelercr gözyaşı döküp sabah sanki hicbirsey yokmus gibi hayata devam ettiniz. Kendinizi müziğe verdiniz. Unutmak istediniz olmadı. Acaba beni düşünüyor mu dediniz belkide. Aynı şarkıyı bıkmadan saatlerce dinlediniz. Bizim şarkımız dediniz. Olmayınca olmuyormus. Biz ne kadar onu dilesekte o istemeyince olmuyormus. Acıyı doğdugumuzda yasamaya basladik bu dünyaya gelmekle. Bazen kitap okurken Fosforlu kalemimizle altını çizdik bizi anlatan cümleleri. Sonra yeni bambaşka insanlar girdi hayatimiza. Güvenip omzuna basimizi koyduğumuz insanlar. Belkidr en çok onlar yaktılar canımızı. BOŞVER DEDILER. Belki umursuyor sandık ama takmadi bike. Saatlerce oturup düşündük. Biz kalplere sevgi yazdık onlar sildiler. Depresyon dediler sevgi eksikliği yerine. Umursanmamak, inanilmamak, suçlanmak, sevilmemek onun adı. Çikolata yersin müzik dinlersin kitap okursun geçene kadar. Daha doğrusu gecmeyecegini biline kadar. BU KADAR kolay olmasada böyle işte. Hep iyi niyetimizden kaybettik. Ve kaybetmeye devam ediyoruz.
Arada böyle şeyler yazmak istiyorum. Tabii siz de isterseniz. Yorumlarınızı bekliyorum gerci ne denirki bilemiyorum.
