CONSEQUENCES

chapter 2

minho's pov

 matapos kong iwan si lyndon dumiretso ako sa kwarto ko,para mag-empake ng mga gamit ko.

habang nag-eempake ako nakita ko sa kama ko yung litrato ng babae - babaeng papatayin ko...

dinampot ko iyon at umupo ako sa gilid ng kama.

"kawawa ka naman."

yun ang tanging nasambit ko.

bago napatingala na lang.

hindi ito ang pinaka grabeng gagawin kong pag patay.

pero bakit parang may bumubulong sakin na "huwag."

basta susundin ko ang taong nagbigay ng buhay sakin,malaki ang utang na loob ko sa kanya.

*tok*tok*tok*

mga katok sa pinto na narinig ko.

"sige pasok."sabi ko.

bumukas yon at nakita kong pumasok si papa.

"p-papa."sambit ko.

"bukas na ang flight mo..tumawag na yung secretary sa boujie house pwede kana daw pumunta kahit anong araw at oras."sabi ni papa.

tumango na lang ako.

lumabas na si papa matapos nyang masabi yon.

pero pakiramdam ko mapapasabak ako sa gagawin ko,ngayon ko lang naramdaman to.

***************************************************************************************

*morning*

"mag-iingat ka minho."paalala ni lyndon sakin habang nasa airport kami.

"oo...sila ang mag-ingat sakin."sabi ko.

"ma-mi-miss kita minho,itinuring na kitang parang isang anak."sabi ni lyndon na maluha-luha pa.

"wag kang mag-alala,tatawag tawag na lang ako sayo.ingat ka rin rito huh."sabi ko,sabay yakap sa kanya.

"sige na aalis na yung eroplano mag-iingat ka dun minho."muling paalala ni lyndon.

naglakad na ako palayo.

********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

hay.....

salamat!!!

ganda nga tlag sa syudad.

kesa sa probinsya.

marami kang taong makakasalamuha.

marami kang masusubuka na hindi mo pa nagagawa.

totoo nga yung sinabi sakin ni lyndon.