Chapter 26:MinhoWakeUpPlease

13 0 0
                                        

MINYOUNG'S POV

"MINHO!"yan na lang ang naisigaw ko ng oras na barilin si Minho.

Halos hindi ako makapaniwala na nagawa nyang saluhin yung bala na dapat ay sakin tatama.

-

-

-

-

Sandaling natahimik ang paligid ko...Tumulo ang luha sa mata ko.Pinilit kong tanggalin yung pagkakatali ko.At natatarantang iinangat ang mukha ni Minho.

"Minho bakit mo ginawa yon?"umiiyak na tanong ko.

"M-Minyoung...salamat sa tapat na pagmamahal.Tumakbo kana!Iligtas mo ang sarili mo."sabi ni Minho.

"Hindi!Hindi kita iiwan dito.Trabaho ko ang ginawa mo!Ako dapat ang binabaril at hindi ikaw!Bakit mo ba kasi ginawa yun huh?!"umiiyak at galit na tanong ko.

"Iiwasan mo na ako...Hindi n-na ako y-yung Minho na nakilala mo noon."


"Tumigil ka!Para sakin hindi ka magbabago...ikaw p-pa rin yung Minho na nakilala ko noon.Pinatay mo man ako o hindi para sakin walang nagbago sayo..."umiiyak na sambit ko.

-

-

-

-

-

-

Dahan-dahang bumagsak ang ulo niya....at nawalan ng malay..

-

-

-

-

"Minho gumising ka!Minho!"sigaw ko.

Dinukot ko ang cellphone ko tsaka tumawag na ng ambulansya.-

-

-

-

-

-

-

@ the Hospital

Dumating si President Park at Kienna.

Si Pres.Park???

Oo nga pala!

-

--

-

Sya nga pala ang totoo kong ama,pero ayokong sabihin yun sa ngayon dahil kailangang patunayan yon ni Minho.

"Agent Park anong nangyari kay Professor Lee."tanong ni Kienna.

Nagpalusot ako...ayokong malaman nila yung totoo.

"Sinagip nya ako sa kaaway Kienna."

"Sinong kaaway?"tanong ni Pres.Park.

"Ahh..Yung nakaaway ko po nung high school."palusot ko na lang.

Isang babae naman ang umagaw sa atensyon ko...Si Hara!

Ayan nanaman tong bata na to.

"Agent Park anong nangyari kay Professor Lee?"tanong ni  Hara.

"Mahabang kwento anak..wag mo nang alamin."sabi ni Pres.

-

-

-

-

-

-

-

Hanggang ngayong pasado 11:00 na ng gabi hindi pa rin nagkakamalay si Minho.

"Minyoung kape oh!"alok ni Kienna.

"Sige na Kienna maiwan mo na lang muna ako."malamya kong sambit bago kuha sa kape.Gusto kong tuparin yung pangako ko kay Minho na hindi ko pababayaan yung sarili ko.

Lumabas naman si Kienna.

Habang hawak ko ang kamay ni Minho,tumulo naman ang luha sa mga mata ko.

"Minho...please wake up na...Please lumaban ka.Tatagan mo...hinihintay kita."sambit ko.

Hindi ko na alam ang gagawin ko kaya umiyak na lang ako ng umiyak

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Hindi ko na alam ang gagawin ko kaya umiyak na lang ako ng umiyak.


CONSEQUENCESWhere stories live. Discover now