CONSEQUENCES

Chapter 25:HitHim

MINHO'S POV

Magandang umaga!

Hindi ako pumasok ngayon....

Nag-stay muna ako sa bahay kasama si Papa.

"Minho...ngayon mo na kunin si Minyoung...Kidnappin mo sya at dalhin mo sa rest house ko dun mo isasagawa ang pagpatay sa kanya."

O_O

Labis kong ikinagulat nang marinig kong sabihin yon ni Papa.

"Papa!Hindi pa oras to!"

"Bakit?Dahil ba mahal mo na sya?"

Lalo akong nagulat nang sabihin yon ni Papa.

"PA!"sigaw ko.

"Mamili ka! Ako na nagpalaki sayo at may malaki kang utang na loob o ang babaeng misyon mo?"

Hindi ako makasagot nang sabihin yun ni Papa.

Sa halip ay pumasok na ako sa kwarto ko tsaka ko ihinanda yung mga gagamitin kko sa pagkidnap kay Minyoung...habang naghahanda ako sobra ang kabog ng dibdib ko.

Hindi ko alam kung kaya kong ituloy o hindi na lang

Bahagyang tumulo ang luha sa mga mata ko.

"Minyoung....sorry kung gagawin ko ito..kailangan kong gawin to."

@ Blue house

Grabe ang kabang naramdaman ko ng mga oras na makita ko si Minyoung sa hallway ng Blue House,....wala nang atrasan to.

Agad na akong sumunod sa likuran nya at agad kong tinakpan  ang bibig nya tsaka ko sya kinaladkad sa loob ng kotse ko....bigla naman syang nawalan ng malay ng mga oras na yun.

Habang pinapatakbo ko yung kotse tumutulo ang mga luha ko.....hindi ako makapaniwala na magagawa ko yon.Feel ko hindi ako makahinga.

-

-

-

-

-

-

-

-

Matapos ang mahabang byahe....

Nasa rest house na ngayon si Minyoung,naka blindpole at nakatali sa silya.

"Nasan ako?" - boses nya nang magising na sya.

Tinanggal naman ni Papa ang piring nya.

"Sino ka?"tanong ni Minyoung kay Papa.

"Ako lang naman ang gustong gumanti sa tunay mong ama...."

"Huh? Anong------------------------------------------"hindi natuloy ang sasabihin ni Minyoung nang mapatingin sya sakin...at halata na gulat na gulat sya.

"M-Minho??"tila hindi makapaniwalang sambit nya.

"Ako nga!"sabi ko.

"Paano nangyari to?"tanong ni Minyoung.

"Si Minho lang naman ang papatay sayo...isa ka sa misyon niya.Kawawa ka naman mamatay ka sa kamay mismo ng lalaking mahal mo."sabi ni papa.

"Totoo ba yon?"tanong ni Minyoung sakin.

Nag-alinglangan akong sumagot ng'oo' dahil hindi ko naman kaya.

"S-Sino ang tunay kong ama?"tanong ni Minyoung.

"Si President Park Minyoung...alam ko na nung una pa pero patawad kung ngayon ko lang to sinabi..."

Umiyak si Minyoung....

"Walanghiya ka!Pano mo nagawa sakin yon?"umiiyak na sambit niya.

"Wag kang mag-alala magsasama din naman kayo ng papa mo dahil isusunod namin sya sayo."sabi ni |Papa.

"Anong kasalanan sa inyo ng Papa ko?"

"Sya ang nagpapatay sa  anak ko.."

Iinabot na sakin ni papa yung baril na gagamitin ko kay Minyoung.

"Patayin mo na sya."

Nag-alinlangan akong kunin yun,pero sa huli ay kinuha ko iyon....

Itinutok ko iyon kay Minyoung habang nakapikit at nakatungo ako at umiiyak.

Pinipiliyt kong kalbitin yung baril pero parang may pumipigil talaga ehh...

"Minho bago mo ako patayin gusto kong malaman mo na mahal na mahal kita...kahit na ikaw ang papatay sakin..ipapangako ko sayo na hanggang sa kabilang buhay ikaw pa rin ang mamahalin ko...hindi magbabago ang pagtingin ko sayo...mananatili sakin yung Minho na nakilala ko noon...yung Minho na minahal ko....Ngayon...maaari mo na akong barilin kung yan ang kailangan mong gawin......."sambit niMinyoung...

Lalo akong pinanghinaan ng loob kaya napaluhod ako na umiiyak at binitawan yung baril.

"Papa sorry pero kung gusto mo syang patayin ikaw na lang ang gumawa..hindi ko kayang ako ang papatay sa babaeng nagmamahal ng tapat sakin.."sambit ko habang umiiyak.

"Sumuway ka sa patakaran ko!"

Dinampot na ni Papa yung baril..at ibabaril kay Minyoung pero tumayo ako at humarang.....

-

-

-

Naramdaman ko ang pagtama ng bala sa likod ko.

"MINHO!"malakas na sigaw ni Minyoung.