Chapter XXII-Hopeless

14 0 1
                                        


After crying for minutes or even hours, I just came to realize one thing . . . . 



Ang pinsan kong si Jace ay isang malaking LOSERRRRR! 


The heck, isipin niyo kanina pa siya nandito sa kwarto kasama ang pinsan niyang walang humpay ang kakaiyak nang dahil sa napaka messed-up niyang buhay and he can't even do a single thing to comfort me.



"Ronnnnn! Tumigil ka na sa kakaiyak. Hindi ko na alam ang gagawin ko sayo."


Binato ko siya ng gamit kong tissue paper na punong-puno ng sipon at luha ko.


"Alam mo ikaw yata 'tong dapat icomfort ko eh. Kanina ka pa dyan nagp-panic!"


"Eh kasi naman  hindi ka tumitigil sa pagiyak. Gaano ba kadami yang tubig sa loob ng mata mo bakit di nauubos?"


"You suck!!! Umalis ka na nga dito sa kwarto ko wala ka talagang kwenta."


"Ron naman eh. I know I suck. I have no idea how to make you feel better. Ano ba yan napapa-english tuloy ako dito!"


"Oo nga tumigil ka di bagay. Never pa ako nakakita ng hamog na nag-eenglish."


"Pasalamat ka maga yang mata mo ngayon kaya naaawa ako sayo."


"He, letse ka. Bilhan mo nga ako ng comfort food. Napapagod na akong umiyak titigil muna ako." at agad-agad tinigil ko na ang pag-iiyak ko.


"Hay salamat naman." relieved na sabi ni Jace habang umupo sa bean bag chair ko


"Jaaaace! Since hindi mo alam kung paano ako icomfort binibigyan na kita ng idea, bilhan mo ako ng sweets o kaya anything na malalamon!"


Tumayo siya at paulit-ulit na pinapalo ang dibdib niya habang nagch-chant palabas ng kwarto "Iintindihin ko siya. Ngayon lang 'to. Kaya mo yan Jace. Kalma lang."


Tsk.


Humiga ako sa bed ko. I stayed like that looking at my ceiling blankly. Hindi ko alam kung anong mangyayari sa akin. But atleast I let it all out. I became honest to everyone.


I wonder, what Mom and Dad is thinking right now?


Was I able to move them? Did my feelings reached them?



Haisssst. Can't they just talk to me now. This is driving me crazyyy.



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


"Haaay, Ron tumigil ka na nga sa kakakain. Chill ka nga lang dyan." kanina pa inaagaw sa akin ni Jace yung mga binili niyang pagkain

Miss Feign LookTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon