KAÇAK

Kopan Bağlar

3 hafta sonra:

"Madam doratiya lütfen bırakın bu kadar yeter ben doydum artık"dedim bıkkınlıkla.

"Lütfen Kuzum hamilesin Alec Beyin kesin talimatı var bu süt bitecek zaten kendiside gelir birazdan hadi lütfen için şunu "dedi.

Yaklaşık 1 saattir bu sütü bana içirmeye çalışıyordu hayatta en nefret ettiğim şeylerden biride süt olduğu için içersem kusacağımı biliyordum.

"Hem Alec nerede dün gece gelmedi mi"dedim.

Bebek haberinden beri 3 hafta  geçmişti gün içerisinde birkaç kez eve uğruyordu ve 1 saat kadar kalıp gidiyordu ve sürekli yemem için birşeyler ayarlıyor evden çıkmamada izin vermiyordu.

"Sabah kalktığımda koltukta sızmıştı yakası paçası falan dağılmış bir haldeydi yüzündede ufak bir morluk vardı.Bende onu uyandırmadan mutfağa gittim zaten 10dk sonra yanıma geldi sizin için hazırlamam gerekenleri söyledi ve 2,3 saate gelirim dedi bende üstelemedim sonra zaten siz uyandınız"dedi.

Bu iş gerçekten canımı sıkıyordu benden gizlediği birşeyler vardı ayrıca bana hiç olmadığı kadar soğuk davranıyordu.

"Doratiya ben biraz dinlensem iyi olucak"dedim.

Ardından hızla odama çıktım gözlerim yanmaya başlamıştı normalde olsa belki ağlamazdım ama hamilelik benide değiştirmişti yavaşça sıcak yatağıma girdim ve gözyaşlarımı serbest bıraktım yaklaşık 10dk sonra kapının çalınma sesini duydum.

"Liv hanım Alec bey geldi bilmek istersiniz belki"dediMadam Doratiya.

Yavaşça yataktan kalktım ve ağlamaktan kan çanağı haline gelen yüzümü soğuk suyla birkaç defa yıkadıktan sonra üzerime siyah v yaka bir tişört ve siyah spor taytımı giydim ayağımada spor ayakkabılarımı giydim dolaptan siyah bomber ceketimi de aldım ardından bir toka yardımıyla saçlarımı topladım belki evden biraz uzak kalıp yürüyüş yapmak bana iyi gelebilirdi sessizce odamdan çıkıp aşağı indim tam evden çıkacakken Alec'in sesini duydum.

"Liv buraya gel "dedi sinirli sesiyle
Dinlemedim ve kapıya doğru birkaç adımdaha attım ki.

"Liv sana buraya gel "dedim diye kükredi önce mutfağa gittim.

"Madam doratiya sen ve Ekin'in bugün izinlisiniz "dedim ardından hızla evi boşaltmalarını izledim onlar gider gitmez kendime bir bardak su doldurdum ardından yavaşça içtim salona doğru gittim ve bir koltuğa oturdum Alec beni görünce hemen ayağa kalktı ve bağırmaya başladı.

"Sana ne dedim ben bu sabah yine birşey yememişsin"diye bağırdı tam ağzımı açıcaktan devam etti.

"Ayrıca benden izinsiz nereye gidiyosun daha yeni kaçırılmadın mı bebeğin düşük riski yok mu"dedi sinirli sesiyle.

"Konumuz bu mu"dedim dalgacı sesimle.

"Konumuz ne olabilir ki"dedi değişen yüz ifadesiyle küçük bir kahka attım ve yavaşça ayağa kalktım işaret parmağımı göğsüne koydum.

"Yazık"dedim ve salondan çıkmak için adım attığımda koluma yapıştı ve beni kendine çevirdi.

"Şimdide susuyo musun tabi yine kaçıyorsun her birşey olduğunda hayattan bıktığında kaçıyorsun boşuna sana kaçak dememişim ama bu sefer kaçamazsın çünkü karnında benim bebeğimi taşıyorsun bu yüzden o doğana kadar benim yanımda benim kurallarım ve kararlarımla taşıyacaksın bunu o kafana sok birdaha beni yargılamak gibi birşeydede bulunursan o zaman görüşürüz Liv"diye kükredi ardından devam etti.

"Şimdi otur şuraya ve beni bekle içmen gereken ilaçlar var "dedi ve beni koltuğa oturttu şok geçiriyordum ne yapacağımı bilmiyordum tepki veremiyordum o salondan çıkar çıkmaz dolan gözlerime engel olmadım ve ağlamaya başladım bu benim sevdiğim ,evlendiğim ,çocuğumun babası olacak adam değildi bir yabancıydı sanki eskisi gibi psikopat biri olmuştu değişmişti bir yandan ağlıyor bir yandanda karnımı okşuyordum ağlamamın bebeğe zarar verdiğini biliyordum ama duramıyordum sinirle oturduğum yerden kalktım karnımda ufak bir ağrı girdi ama sorun etmedim bir hışımla mutfağa gittim ilaçları hazırlayan Alec'i gördüğümde hemen yanına gittim ve hepsini birden yere boşaltım.

"Bu muydu istediğin beni deli etmekmiydi bu bebek senin değil tamam mı bizim ben taşıyorum onu ben bakıyorum artık seni istemiyorum seni tanıyamıyorım geceleri eve gelmiyorsun 3 hafta oldu 3 kimbilir kimlerle yatıyorsun hangi sarışınları dikizliyorsun ama evde seni bekleyen hamile bir karın olduğunu unutuyorsun senin istediğin kız değilim ben ,sen orada gezip tozarken evde oturup senin sözünü dinleyip bebeğine bakıcak olan cici anne rolünde yokum ben anlıyor musun 19 yaşımdayım ben 19 anladın mı üniversiteye gitmem gerekir çocuk bakmak değil her gün başka sevgili yapıp kafayı bulmam gerekir evlenmek değil hayatım boyunca birçok şeyden taviz vererek yaşadım ama artık yoruldum anlıyo musun yoruldum dayanamıyorum ruhum sanki ölü gibi "dedim ve ağlamamı sürdürdüm.

"Liv.."sesi sakinleşmeye çalışıyordu tam o sırada karnıma dayanılmaz bir ağrı girdi.

"Ahh.."diye bağırdım elim karnıma gitti.

"Liv noldu Liv"diye bağırdı.

"Be..bebeğe birşey oluyor"dedim zorlukla gözlerimden düşen yaşlara engel olamıyordum bir anda beni kucakladı ve yukarı çıkardı yavaşça yatağa bıraktı.

"Sakin ol derin derin nefesler al şimdi doktor çağrıyorum"dedi ardından aşağı kata indi ağrılarım çoğalırken tek düşündüğüm bebeğimdi uyumak istiyordum ama olmuyordu yaklaşık 20dk sonra birçok hemşire ve doktorla geri döndü.

"Alec"diye bağırdım acı içinde kıvranıyordum.

"Liv sakin ol bak doktorlar şimdi yardım edicekler"dedi ardından sakallı bir doktor koluma iğne yaptı birkaç dakika sonra gözlerim ağırlaştı ve yavaş yavaş kapandı
*

Alec"in ağzından

Bir bebeğimiz olucaktı mutluydum belki hiç olmadığım kadar ama ben buydum hayatım boyunca böyle biriydim her gece biriyle yatan kalkan biriydim ve benimde ihtiyaçlarım vardı ve Liv bunu anlamıyordu ona dokunamadan yaşamak hayal gibi gelirken şimdi gerçeklerini yaşıyordum kafam dağınıktı.

Bebeği isteyip istemediğimi bilmiyordum belki erken bir karadı belkide değildi korkuyordum daha yeni kaçırılmıştı ve bu bebek yüzünden Liv'in başına birşey gelseydi kendimi asla affetmezdim ve şu anda benim yüzümden acı çekiyordu dediklerimi yapmıyordu bunun beni kızdıracağımı bilsede hiçbirşey yapmıyordu deniyordum ona karşı ılımlı davranmayı deniyordum ama olmuyordu.

Doktorun yaptığı ineyle bayılmıştı birkaç müdahale sonrasında bir düşüktende kurtulmuştuk doktor bazı ilaçlar yazıp üzülmemesini gerektiğini ve dinlenmesi gerektiğini söyleyip evden çıkmıştı, bende üzerimdekilerden kurtulduktan sonra yavaşça yanına yattım ve kafamı göğsüne koyup kokusunu içime çektim çok geçmeden bende uykuya daldım.

..........

Bölüm biraz gecikti kusura bakmayın ama tatildeydim yazmama rağmen internet olmadığı için yeni bölümü yayınlayamadım.Vote ve yorumlarınızı bekliyorum.❤️❤️❤️

Dailydayforever