Hoofdstuk 4
“Dames en heren! Kom dat zien! Een sterke mustang, ongeveer 2 jaar oud! Voor maar een lage prijs. Wie heeft interesse?”
Nee, ik wil niet weer verkocht worden. Ik wil niet weg van Feline, en ook niet van Jolien. En zeker niet van Sanne, ze was altijd zo lief, ze verzorgde mijn wonden. Door haar vond ik het nog wel leuk bij de manege, ondanks dat de baas mij zo mishandelde.
Ik sta nu al 5 uur hier op de markt maar er is nog niemand die bij me is komen staan. Ben ik zo mishandeld? Zie ik er zo lelijk uit?
“Dit is het beste paard van de hele markt die u kopen kunt.” Roept de baas weer. Maar deze keer staat zijn knecht er ook naast.
“Ik ga even wat drinken halen in het café, zorg jij ervoor dat deze knol verkocht word?” Hoor ik de baas tegen zijn knecht zeggen.
“Ja, meneer” antwoord de knecht.
Als de baas weg is, komt de knecht naar me toe. “Het spijt me dat je verkocht word, ik heb je altijd al mooi gevonden. Het is dat ik geen geld heb, anders had ik je wel gekocht. Sorry.”
Even later komt er een jongetje langs met zijn moeder. “Kijk, mam! Dat paard is mooi. Wat zou die kosten?” Vraagt het jongetje aan zijn moeder.
“Dat paard is heel mager en niet sterk, dat zie je toch?” Zegt zijn moeder streng. “Je kunt vast wel een beter paard vinden.” En ze loopt weg, waardoor het jongetje haar wel moet volgen.
De baas komt er weer aan, hij fluistert iets in het oor van zijn knecht, waarop de knecht antwoord: “Komt voor elkaar, baas.” Zegt hij opeens. “Mooi zo.” Zegt de baas terug.
Diezelfde avond kwam er iemand naar me toe, het was het jongetje dat ik eerder had zien kijken naar mij met zijn moeder. Hij vraagt iets aan de knecht. “Mag ik bij uw paard kijken? Ik vind hem mooi.” “Natuurlijk mag dat.” Antwoord de knecht.
En hij komt naar me toe. Hij is aardig, hij lijkt me net zo aardig als Sanne, misschien nog wel aardiger. Nee, niemand is beter dan mijn Sanne.
De jongen fluistert iets in mijn oor: ”Ik heb wat geld gekregen van m’n moeder, ze gaat al naar huis, en ik mag dan een paard uitkiezen. Ik wil jou heel graag kopen.” Wat is hij aardig.
Het jongetje loopt weer naar de baas toe en zegt “Ik koop hem!” Dus zegt de knecht: “Mooi zo, als hij niet verkocht wordt voor de nacht gaat hij naar de slager. Voor 3000 mag je hem hebben!”
“Maar zoveel heb ik niet!” Reageert het jongetje geschrokken. “ik krijg morgen mijn salaris van mijn krantenwijk, ik krijg 50 euro per maand. Dit is alles wat ik heb” en hij haalt 2920 euro uit zijn zak, niet zo slim want er lopen hier zakkenrollers rond. En ja hoor, en komt direct iemand aangerend die al het geld uit zijn handen grist. Dat pik ik niet! Ik word woedend en wild, zo boos, dat ik het touw waar ik aan vast zit breek. Ik galoppeer op de man af, en zodra ik bij hem ben begin ik te steigeren en te bokken, zodat hij op de grond valt en het geld ook laat vallen. “help! HELP! Dat beest is gek!” roept hij. Maar niemand gelooft hem. Een vrouw pakt het geld op en brengt het terug naar de jongen, die haar heel dankbaar aankijkt. En de dief wordt meteen gegrepen door een aantal mannen die hier rondliepen. Iemand anders probeert mij te kalmeren. Het is een vrouw, het is die vrouw die bij dat jongetje was! Ze had het allemaal net zien gebeuren en was terug hierheen gerend. “Je bent een held!” zegt ze tegen me. “je hebt een heel bekende misdadiger laten oppakken. En je hebt ons ons geld terug gegeven! Dankjewel!!” De vrouw is duidelijk heel blij. “Weet je, misschien ben je helemaal niet zo slap en lelijk.”
De knecht komt aangelopen, hij heeft het allemaal gezien en is nogal geschrokken. ”H-het spijt me dat dit gebeurt is, mevrouw.” Zegt hij.
“Het geeft niks, het is al goed.” zegt de vrouw. “Wat kost dit paard?” Het jongetje kijkt verrast op. “Mama, ga je hem kopen?” “Ja schat, het paard heeft jou je geld terug gegeven en ik weet dat jij dit paard mooi en leuk vind. En ik zag hoe sterk en dapper hij was, dus ga ik hem kopen.” Zegt de moeder vriendelijk.
“Jippie! Dank je wel mama!” verder weet de jongen niks meer te zeggen en geeft daarom zijn moeder een dikke knuffel en kus.
