Rasta
Hoofdstuk 1
“Goedemorgen mama”
“Hallo Timmy”
Ik ben best wel moe en het weer ziet er niet lekker uit
Leuk dat Timmy leider word. En ik mag zijn assistent zijn omdat hij nog jong is.
“Rasta, mag ik je even spreken?” het is Torandé.
“Ja, ik kom er zo aan.” Eerst nog even met Timmy spelen.
“Ik ben er, Torandé.” Ik moet nog een beetje uithijgen van het spelen met Timmy.
“Oke, ik wil even iets met je bespreken.” Hij klinkt heel serieus. “Je weet dat je eigenlijk niet hier hoort.”
Wat is er aan de hand?
“En je weet dat ik een tijdje weg geweest ben om het gebied te verkennen, toch?”
“Ja”
“Ondertussen ben ik een groep Mustangs tegen gekomen. Ik vraag me af of het misschien familie van je is. En als het geen familie is, zou je daar misschien wel kunnen blijven.”
Wat bedoelt hij? Moet ik weg? Ben ik niet meer welkom?
“Je kan je toch nog wel herinneren dat ik je redde van de brand in het bos? Toen had ik je hierheen gebracht omdat ik je niet aan je lot kon achterlaten. Maar Sierra en ik hebben flinke ruzie gehad omdat mustangs een groot deel van onze kudde hebben vermoord.”
Wat? Dat kan niet! Mustangs zijn toch aardige paarden?
“Maar papa is ook een Mustang en hij is het aardigste paard ooit! Hij was heel rustig!”
“Rasta, luister goed. Ik heb je vader gekend en…”
“WAT? Waarom heb je me dat niet verteld?!” waarom?
“Rasta, rustig! Luister nou! Ik woonde voor een paar jaar op dezelfde manege. Toen ik er net nieuw was kwam Sannes vader aanrijden met Spitfire erin. Hij was druk en
Heeft vele mensen verwond door te steigeren en te bokken.”
Wat? Papa is nooit zo geweest.
“Toen Spitfire eindelijk in de stal stond werd het rustig en hoorde ik niks meer. Ik heb hem gekend tot een jaar voor ik jou leerde kennen. Dus net een half jaar voor de storm.”
Dus Torandé heeft papa gekend…
“Maar Spitfire en ik hebben elkaar bijna nooit gesproken.”
Nadat we een tijdje stil zijn geweest weet ik weer wat ik wil vragen. “hoe oud was jij toen je papa zag voor het eerst?”
“Ik was net 2 jaar.” Zegt Torandé.
“Maar hoe zat het nou met die mustangs die je hebt gezien?”
“Ik wil dat je daarheen gaat. Sorry Rasta.”
Ik ben nog steeds wakker. Iedereen slaapt al, behalve ik. Ik denk de hele tijd na over wat Torandé met me besproken heeft.
Torandé heeft papa gekend.
Waarom heeft Torandé dit voor me geheim gehouden? Waarom?
Ik beschouwde Torandé altijd als mijn vader. En Sierra ook. Maar ik wist niet dat ze ruzie hebben gehad om mij.
Ik sta op en loop naar het meer om wat water te drinken.
Opeens hoor ik paarden hinniken. Het is niemand van onze kudde.
“Help!” opeen hoor ik een aantal paarden om hulp roepen! Waar zijn ze?
Ik galoppeer erheen. Ondertussen zie ik allemaal paarden opstaan om te kijken wat er gebeurd.
Ook Timmy en Torandé worden wakker en staan op.
Ik negeer iedereen want ik ga kijken wat er gebeurd.
Gehinnik van achter de berg. Ik ren er zo snel mogelijk naartoe.
Ik zie een groep paarden… De mustangs waar Torandé het over had!
“Help ons!” ze worden aangevallen door wolven! Dezelfde groep die onze groep heeft aangevallen! Nu laat ik ze niet in de steek!
Daar ren ik, recht op de groep wolven af. Ze komen achter me aan! Precies wat ik wil!
Vaarwel allemaal, vaarwel Timmy, Vaarwel Torandé, Vaarwel iedereen. Julie waren heel goed voor me.
HIIHIIIIHIIIIHHI!!!
