Annesi küçük yaşta terkedip gittiği için yüzünü bile hatırlamayan. Aynı evde yaşamalarına rağmen babasının onu istememesinin dışında, hayatına tek başına devam etmeye çalışan deli dolu bir kızdır afra.. ta-ki birgün karanlık adamı karşısına çıkana...
-'öğrendin mi sonunda ?' Diye sorduğunda bilmemezlikten gelmesi en iyisi diye düşünerek,
-'Evet sonun da isminin Pamir olduğunu ògrenebildim.'
Düşünceli bakışlarını bana çevirdiğini gördüm. Sanırım ilerisini araştırıp araştırmadığımı analiz ediyordu tipine ekmek bandığım.
-'peki şimdi kimligimi yerine koy. Açım.'
-'peki tamam makarna yer misin ?' Diye sordum kaslı vücuduna gözüm kayarken. Bunu fark etmiş olacak ki,
-'görünen o ki sende çok açsın' diyip yarım ağız gülmesiyle göz kırması benim odadan hızlı adımlarla kaçıp mutfağa gitmeme yetmişti bile.
...
Tabagındaki makarnaları silip süpürmesinden belliydi ne kadar acıkmış olduğu. Valla bence utanmasa tabağa dil atacaktı ama neyse. Tabakları mutfağa kaldırıp içeriye gittiğimde, gözleri kapalı ayaklarını sehpaya uzatmış sigarasının dumanını odaya üfleyen karanlık adamımın yanına kedi gibi sessizce gidip meraklı gözlerle onu incelediğim sırada,
-'Benden korkuyor musun ?' Diye soru sormuştu dumandan gözlerini kısıp, gözlerime baktığında.
Dudağının kenarını yukarı kaldırdığı sırada hafif gamzesi belirdi yanağında. sigarasından çekti içine ve, -'bencede korkmamalısın.' Demişti.
Sustum ve sigaramı yakarken yine kendimce sorguladım hayatımı. Pamir arslan. Evimin penceresinden hayatıma ansızın gelen karanlık adamım. Çektim derince bir kez daha sigaramı içime, Neden bana hayatını anlatmıyordu? Yada neden ben onu hayatıma bu kadar çabuk dahil etmiştim? Falan filan işte kafamda deli sorular.
Bir koltukta o, diğer koltukta ben sülalemiz rahat der gibi yaylanmıştık. Evet yorucu bir gündü ve göz kapaklarım kapanmak için adeta benimle kavga ediyordu. Ki sonunda göz perdelerime yenik düşerek karanlığa bıraktım kendimi.
...
kış güneşinin yüzümü yakmasıyla kendime gelmeye çalışırken, gözlerim kapalı karnımda bir ağırlıkla uyandım. Kafamı çevirmemle şaşırıp çığlık atmam bir olmuştu.
-'lan olum! kalk senin ne işin var benim yatağımda ve en önemlisi de yanımda' Cırlayıp pamiri yataktan ittiğimde,
-'noluyor lan!' Diyerek kükredi resmen manyak. Sinirle yerden kalkıp sersem sersem yüzüme baktıktan iki dakika sonra gülmesi de cabasıydı.
E güler tabi çocuk bilmiyor ki benim her sabah korku filmindeki saçı başı birbirine karışmış kızlara benzediğimi.
Yatağa geri atlayıp yorganı kafasına çekmişti bile,
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
-'Kime diyorum ben ya. Kalksana yatağımdan olum. Bak geri aşağı iterim haa.'
-'dün koltukta uyudun bende aldım getirdim buraya işte şimdi uykum var git başımdan.' Diyerek oda beni iteklemişti yataktan.
Şaşkın şaşkın banyoya giderek sıcak suyun altına atmıştım kendimi. Saçım havluya sarılı bir şekilde banyodan çıktığımda burnuma gelen güzel kokular beni mutfağa götürdü,
Kafamı içeriye uzattığımda pamirin tşörtsüz bir şekilde kahvaltı hazırladığını beklemiyordum.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Maşallah adeta biscolata reklamlarındaki adamlara benziyor. Bunları düşünerek kendi kendime güldüm.
-'Açım. beni taciz etmen bittiyse gelde kahvaltı yapalım artık.' Evet arkası dönük bunu söylediğinde kafamdan aşağı kaynar sular döküldüğünú hissetmiştim.
-'ııııı yoo ne tacizi kuru iftira vallahi!'
Gülerek arkasını döndü ve elindeki tabağı masaya koyarak yerine oturduğunda bende yerime oturmuş sessizce kahvaltı etmeye başlamıştık.
...
Üstünü giyinip çıkarken kapıdan, -'ben çıkıyorum işlerim var bu akşam gelemiye bilirim merak etme sende dikkat et.' Demesiyle arkasından kapı sesi duyulmuştu.
Bende yarım günlük işime gitmek için hazırlanırken arkasından, -'aa manyağa bak. ne merak edicem ya deli midir nedir.' Diye duymayacagını bilerek bağırmıştım.
Zaten büyük bir ihtimal şirkete gidiyordur diye düşünerek durumu takmamaya çalıştım.
Kapının çalmasıyla kesin bişey unutmuştur diye düşünüp rahat ve alaycı bir şekilde kapıyı açtığımda, Alaycı tavrımı şaşkınlık almıştı..
