Random

De aardbei die geluk had

Er was eens een aardbei. Een aardbei die altijd pech had. Hij leefde tussen de aardbeien planten *logisch* Hij had een kutleven. Hij was namelijk roder dan de anderen.

(Snap je? Kut..Rood.. Ghehege.)

Oké. Dus die aardbei was nogal depressief en wilde weglopen. Dat deed hij dus. Weg van de tuin waarin hij leefde. Weg van alle anderen die hem uitlachtten en pestten. Weg van iedereen. Hij had toch geen ouders meer, dus konden ze hem best missen. Zijn ouders waren opgegeten door de mensen die er hun grote tanden in zetten.

Hij liep op de weg. Eigenlijk wist hij niet waarheen. Hij keek door twee zaadjes naar de grond.

'Hey!' hoorde hij ineens. Hij hief zijn 'hoofd' op en keek naar een groen iets. Ja, wat was het eigenlijk? Het was een klavertjevier! De klavertje vier keek blij. 'Waarom kijk je zo verdrietig?' vroeg de klavertjevier. 'Ik ben Erik de Aardbei', zegt hij verdrietig. Het klavertjevier keek blij. Nog steeds. In zijn nerven was hij bezorgd om Erika de Aardbei. Dan kreeg hij een geniaal idee. 'What if you join us?' zegt hij enthousiast. Erik de Aardbei keek omhoog. 'Joinen? Wat is dat?' vraagt hij. 'Je komt bij onze groep, bij Komkommer, Wortel en Spinazie. Dan vormen wij het groepje Klavertje Vier voor YouTube!'

Erik de Aardbei fronste. Dan klaarde zijn gezicht op. 'Ik doe het!' riep hij enthousiast en knuffelde Klavertje Vier.

Hoihoihoi! Erika had het verzonnen en ik ging een verhaaltje schrijven daarover. Wil je het boek van Erika lezen: Roos? Het is een boek in avontuur en er gebeurt van alles en nog wat in. Erika is bij mij aan het logeren en het is gezellig! Doeii Ciaoo later!!

286 woorden