Random

Echte Eenhoorn (schrijfwedstrijd)

Vandaag hadden Lisa en ik afgesproken bij mij. Zij houdt hele veel van eenhoorns en ik ook. Ik wilde dat ik eens een echte eenhoorn ontmoette.

Ik ben Kate, 14 jaar en een bitch tegenover iedereen, behalve Lisa. Zij is gewoon een schat en voor de rest vertrouw ik niemand.

Ik loop naar beneden en zie Lisa staan. 'Kate, je moet nog een keer je kamer opruimen,' hoor ik mijn moeder zeggen.

'Nee!' schreeuw ik terug. 'Ik hoef dat niet, en het is heel netjes,' roep ik sarcastisch.

Ik hoor mijn moeder zuchten.

Ik doe de deur open en zie Lisa staan. Meteen geef ik haar een knuffel en we denderen naar boven. 

We gaan op mijn bed zitten. 'Kijk, ik heb een spiegel gevonden op de zolder,' zegt Lisa.

'Serieus? Geef hier,' zeg ik en ruk de spiegel uit haar handen.

Lisa rukt hem weer uit mijn handen.

'Hij is van mij, je niet dat uit iemands handen rukken echt afleren,' zegt Lisa bestraffend.

Ik bloos. 'Sorry.'

'Kijk, hier staat er een eenhoorn op,' zegt Lisa.

'Echt? Kan het een toverspiegel zijn?' vraag ik.

'Ja dat zou kunnen,' zegt Lisa, 'Hier staat er een spreuk.'

'Wow.' Mijn ogen sperren zich wijdopen. 'Laten we het doen,' stel ik voor.

'Oké.'

'Lale Eenhoorn lale, lela echte lela,' zeggen we tegelijk.*

Een wolk roze rook verspreidt in onze kamer. We hoesten tegelijk.

Dan trekt de rook op. We zien een glanzend witte eenhoorn voor ons staan.

'Een eenhoorn!' roepen we beiden tegelijk.

'Ik ben de eenhoorn,' zegt de eenhoorn.

'Kun jij praten?' vraag ik verbaasd.

'Tuurlijk, anders hoor je het niet,' zegt de eenhoorn.

Ik bloos. Ik ben op het matje gekomen bij een eenhoorn. Een eenhoorn, serieus?

Koppig sla ik mijn armen over elkaar. 'Pf, van mijn part mag je alweer weggaan,' zeg ik.

'Kate, verpest het niet! Het is ons droomdier,' zegt Lisa blij. Ze springt op en knuffelt de eenhoorn, die lacht. 'Lisa je bent een goed meisje. Kate, je bent veel te veel op jezelf gericht. Je moet je eens meer naar een ander kijken. Hem helpen,' zegt de eenhoorn. Ik zie Lisa blozen van oor tot oor.

'Pff, zo ben ik altijd geweest, en ik ben er gelukkig mee,' zeg ik.

'Je bent diep vanbinnen niet gelukkig.'

'Nee?' zeg ik sarcastisch. 'Zie jij aan mij dat ik ongelukkig ben?'

'Kate..'

'Niks Kate!' roep ik. Ik ben ziedend.

Het is eigenlijk ook dom om met een eenhoorn ruzie te maken.

Ik ga op bed liggen. 'Ik weiger om weg te gaan,' zeg ik.

'Kate, je verpest alles. Kom hier en luister eens naar hem. Wij hebben het beste met je voor,' hoor ik Lisa zeggen. 'Dat zal wel,' zeg ik koppig. Ik sta van bed op.

Dan loop ik de kamer uit en sla de deur achter me dicht.

'Jammer hè?' vraagt Lisa aan de eenhoorn. De eenhoorn briest zacht.

'Inderdaad. Ze zal nooit veranderen.'

Dan verdwijnt de eenhoorn.

491 woorden

*- Ik ben zo slecht in toverspreuken verzinnen. Ik vind het grappig om te schrijven. Het is weer eens voor de schrijfwedstrijd van Vixxeeen.

Ik hoop dat je hen leuk vond!

Ik heb er een 9,6 voor gekregen. Zo hoog! :0