~{Hoofdstuk 13}~

185 15 0
                                        

"Hallo?" de man sprak opnieuw, en legde zijn hand op haar schouder. "Mevrouw, waar komt u vandaan?" zei de man kalm. Nu merkte ze het pas, de monotone stem waarmee hij sprak. Ze keek naar de hand op haar schouder. De huid had een lichtgroene tint, en ze zag blauwe en rode aderen duidelijk over zijn hand lopen. De rest was verstopt onder zijn shirt.

"Ik, eh..,, ze keek zenuwachtig naar de man. ,,Ik kom uit Nederland.."

De man keek verbaast. "Nou tenminste, voor ik vertrok, verdwaald raakte, mijn draak bijna verloor, mijn draak echt verloor, en voor ik een heel waarschijnlijk giftig drankje aan haar heb gegeven." zei ze aan een stuk door. Ja, waar was Black eigenlijk? "Uw draak mevrouw?" zei de man monotoon. "Op welke manier heeft u uw draak gekregen?" zei de man, nu was ook zijn gezicht compleet neutraal. "Ja ehh, in het Spirit Huis..?" ze wist zeker dat hij niet zou weten wat ze bedoelde. Maar de man knikte. "Ah, gedwongen dus." zei de man. Zijn gezicht vertrok geen spier. "Pardon? Ik zou mijn draak nooit dwingen iets te doen!" Ze dacht terug aan wanneer Black haar naar school bracht. Dat was toch niet gedwongen? Of wel?.. "U bent van de mensen wereld!" zei de man ineens luid. Ze schrok. "Ja.. Ik had mijn draak een soort spul gegeven, en toen kwam ik ineens op deze afschuwelijke plek.." zei ze terwijl ze de omgeving nog een keer scande. "Kom mee." zei de man. "Sorry?" Ze begreep er niks van. Hoe was ze op deze plek beland? "Kom!" De man had een grote voorsprong en liep stug door. Een andere keus was er niet, dus besloot ze hem maar te volgen.

Kreunend stond ze op. Ze was zojuist gestruikeld over een kronkelige tak, die ze niet had gezien. Fijn, haar knie lag open, en er liep een dun straaltje bloed naar beneden. Tenminste was pijn een teken dat ze nog leefde. Hopelijk.. Het bos was trouwens een stuk levendiger en minder dood geworden. Hier en daar floot een vogeltje en een waterige zon scheen door de licht groene blaadjes van de bomen. Ze stapte weer over een tak, die ze deze keer wel had gezien. Het leek of ze uren hadden gelopen. Haar benen werden stijf en haar voeten begonnen te irriteren. "Nog even maar, loop door." zei de man, die haar treuzelige manier van lopen had opgemerkt en een verrassend stevig looptempo had. Hij hield even in zodat ze weer naast elkaar liepen. Nog even volhouden. Nu bedacht ze dat ze zijn naam niet eens wist.

Na ongeveer een half uur kwamen ze dicht bij de bosrand. De bomen leefden nu echt. Al waren ze nogal kaal, want er waren weinig blaadjes. En dat verbaasde haar niet. De wind waaide hier zo hard, dat het leek alsof ze naast een orkaan stond. Als ze zou springen, vloog ze zo weg. Geen draak nodig. Maar hoe zat het eigenlijk met Black? Haar rechter mouw schoof ze een stukje omhoog, en ze bekeek de tatoeage die haar gebrandmerkt had als rijder, na haar verbinding met Black. De tatoeage zag er gewoon uit. Behalve dat het teken aan de onderkant een beetje begon te vervagen. De steken in haar arm kwamen weer opdagen. Het waren dezelfde steken die ze had gekregen na de race met Roy, Black was toen even...

"KIJK UIT!" Er werd ruw aan haar arm getrokken. Haar voeten slipten over de glibberige rand en ze kwam weer bij zinnen. Doordat ze zo diep in gedachten was geweest had ze niet gemerkt dat ze uit het bos gelopen waren en terecht waren gekomen op een kale, open vlakte. De wind waaide hier echt heel hard. Ze snakte naar adem. Onder haar was er niks. Helemaal niets behalve wolken. Stapels wolken. Ze zag nergens grond. Dit moest het luchtrijk zijn. Ze werd teruggetild en kreeg weer vaste grond onder haar voeten. Haar mond viel open. Er hingen gigantische rotsblokken in de lucht. Waarvan sommigen elkaar verbonden met metersbrede lianen die horizontaal van de ene naar de andere rotsblokken gingen.

Ze had nog nooit zoiets spectaculairs gezien...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sorry! Heel erg klein hoofdstukje. In verband met huiswerk en irritante moeders..

AlwaysxFantasy

Dragon SpiritVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu