Dragon Spirit

~{Hoofdstuk 19}~

Revi loopt met haar naar het bos. "Jullie hebben een trainingsveld hier?" vraagt Alice verbaast. Revi kijkt haar aan. "Ja vlak achter de bosrand is een grasveld, we leven gewoon in het wild, dus we hebben een paar getrainde mensen hier. Maar ik ben ermee opgegroeid dus ik ben het gewend om voor eten te jagen." "Ja oké, alleen het is gewoon raar, mensen wonen in huizen in plaats van tenten en hebben elektriciteit enzo, jullie niet." Ze loopt langs de eerste bomen van het bos. In de verte hoort ze het gelach van meiden. Astrid en Sofie.

"Het is dichtbij, volg maar gewoon hun stemmen, ze zijn luidruchtig genoeg." lacht Revi.

Dat is waar. Alice lacht en loopt verder naar het grasveldje. Het was leeg toen Alice het gras oploopt en er ligt alleen een emmer met wat speren en zwaarden in.

"We pakken haar van achter." "Ja! Dit wordt zo leuk.." gefluister en gegiechel kwam achter haar rug vandaan. Dat waren vast wel Astrid en Sofie. "Drie...twee..één..." telt een van de twee af.  Bij nul zakt Alice lachend door haar knieën. Astrid en Sofie vielen over haar heen belanden voor haar op de grond. Astrid en Sofie keken elkaar aan en kregen een gigantische lachbui. Alice moest ook lachen en valt voorover uit haar gehurkte houden op de zachte bosgrond. Proestend rolt ze over haar rug en kijkt naar Astrid en Sofie. Astrid's gezicht is rood van het lachen en bij Sofie rollen er tranen over haar wangen. Alice staat lachend op en haalt de takjes uit haar haar. Even later staan de meiden ook overeind. Sofie droogt haar laatste tranen nog terwijl Astrid hyperventilerend naar adem staat te happen, nog steeds met een rood gezicht. "Jeetje dat ging zo goed." zei Sofie tegen Alice. Astrid deed haar best om niet weer een lachbui te krijgen. Alice knikt. Ze klopt het laatste prut van haar kleren.

"Revi zei dat ik bij jullie zou kunnen trainen ofzo." Alice knikt richting het grasveld. "Ja, weet ik, we wisten dat je zou komen om te trainen. Dus hebben Astrid en ik al wat spullen klaar gezet." Sofie kijkt Alice weer met een neutraal gezicht aan.

Okey, let's do this.

"We hebben zwaarden, messen, speren, schilden, of bogen." Astrid zegt het alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. "Wut the flut?" vraagt Alice verbaast. "Nee sorry dat hebben we niet." Alice rolt met haar ogen. "Heb je wel ooit met wapens gevochten?" vraagt Sofie en werpt een geïrriteerd blik naar Astrid. "Die zijn verboden in Nederland. Dus nee." zegt Alice. "We hebben een vergunning." Alice gelooft het niet echt, een vergunning voor zoveel wapens? Maar ze werd afgekapt door Astrid.

"We geven je gewoon een boog en wat pijlen, kijken hoe goed je dat kunt." Zegt ze met een knipoog en loopt weg om een boog te pakken. Sofie haalt een rood-wit bord achter een boom vandaan en zet hem op een standaard. Dat is het doelwit. "Hier." Astrid duwt een boog in haar handen en legt wat pijlen op de grond. "Maar hebben jullie geen geweren als jullie al zoveel wapens hebben?" Sofie schudt haar hoofd. "Veel te duur. Pijlen zijn makkelijk te maken en kun je hergebruiken, zoals alle wapens die we hebben." Natuurlijk, er is niet een, twee, drie een winkel om wapens te kopen. Zeker niet hier. "Probeer maar om in de roos te schieten. Al gaat dat niet meteen lukken natuurlijk." zegt Astrid grijnzend. Alice raapt een pijl op van de grond en spant hem op de boog. Ze moet haar arm ver naar achter trekken om de pijl goed strak te spannen en probeert te richten op het witte rondje in het midden. Ze laat de pijl los en schiet in de derde ring. Sofie knikt goedkeurend. "Niet slecht." Alice schiet nog een paar pijlen, maar ze waren niet zo dichtbij als de eerste. Astrid zegt uiteindelijk dat ze mag stoppen.

Alice legt haar boog op de grond en krijgt twee messen in haar handen gedrukt. "Probeer die maar te gooien." zegt Sofie. Alice heft haar mes naar achter en met een snelle zwaai gooit ze haar mes naar het doelwit. "Goeie worp." Verbaast staart Alice naar het mes dat natrilt in de roos. Ze wist niet dat ze zo handig was met messen. Astrid loopt naar het doelwit en trekt het mes eruit, voor ze weer terug loopt naar Alice. "Maar nu met meer kracht." Astrid gooit het mes door de roos en het mes steekt in de boom achter het doelwit. "Zoals dat." Met open mond staart Alice ernaar. "Okay dat is gewoon cool." "Maar Astrid traint al veeel langer dan jij, het is al een hele prestatie om hem in de roos te gooien." zegt Sofie geprikkeld door Astrid's opschepperij. "Help anders even met opruimen, dit is wel genoeg
training voor vandaag."

---------------------------------------------
Einde hoofdstuk.

AlwaysxFantasy