~{Hoofdstuk 18}~

166 15 0
                                        

Alice's neus kriebelt irritant. Licht geïrriteerd wrijft ze haar hand erover. Een speelse grauw dringt haar oren binnen. Ze opent haar ogen een beetje en kijkt met gekrulde mondhoeken door haar wimpers heen.
'Goedemorgen prinses.' klinkt een opgewekte stem in haar hoofd. Ze knijpt haar ogen voorzichtig tot spleetjes. Boven haar was Black, klaarwakker.
'Ik weet wel dat je kijkt, jij idioot.'
Ugh.. Alice draait haar hoofd in de kussens. 'Het is al negen uur.' Black praat rustig verder. "Black, gun me een schoonheidsslaapje." Alice propt slaperig haar hoofd onder het kussen en bedekt haar oren. 'Niet dat dat gaat werken weet je.' Jaja dat zal wel.
"Igor en Yfone willen je spreken." Een nieuwe stem klinkt in de tent. Ze haalt haar hoofd onder haar kussen vandaan en trekt verbaasd één wenkbrauw op. Black zit zich te rustig wassen en haalt raspend haar tong over haar geklauwde poot voor de tweede haal over haar hoofd. Alice rolt met haar ogen maar moet vanbinnen even gniffelen. Achter Black staart Revi haar vermaakt aan. Zijn armen zijn over zijn borstkas gekruist. "Is het grappig?" zegt ze. "Over tien minuten zal ik buiten de tent staan te wachten. Je kleren liggen bij de ingang van de tent." zegt hij haar vraag negerend. Met een scheve grijns klopt Revi Black op haar hoofd en loopt de tent uit. Fijn.
Alice trekt haar nieuwe kleren aan. Haar leren broek en shirt zitten strak om haar lichaam. Het geeft enige stevigheid, maar het was ook lekker soepel. Ze vetert haar witte Nikes goed strak en doet ook haar haar in een goed strakke staart. Black gaat naast haar zitten. Heb je al gegeten Black? 'Toen jij nog in dromenland zat.' Alice zucht verveeld. Dat neem ik aan als een ja? 'Nee.' Het sarcasme valt duidelijk op in Black's stem. Oke.

Zoals beloofd staat Revi na tien minuten buiten haar tent te wachten. "Hee Revi." Ze glimlacht naar Revi, die zijn hand opsteekt en terug groet.   "Kom." Hij wenkt Alice en Black. Ze volgen zonder verder nog iets te zeggen. Nou ja tot..
'Hoe was je schoonheidsslaapje?' Jeetje Black, prima tot jullie twee me kwamen stalken. Black zwiept plagend met haar staart tegen Alice's hoofd. "Black!" Alice valt net niet wankelend voorover. 'Ik stalk niet.' Ha laat me niet lachen. Hoe zit het dan met Dark? 'Die is er niet.' Tja. "Whoa." Alice botst tegen Revi aan. Hij kijkt verbaasd om en Alice steekt haar duim naar achter en rolt met haar ogen. Daar zit Black die diep quasi gekwetst keek. "Laat ook maar." Hij draait zich weer om en loopt een licht bruine tent in.

Alice zit tegenover Yfone, die naast Igor zit. "Jullie wouden me spreken?" Yfone knikt en port Igor in zijn zij met haar elleboog. Die haalt schrapend zijn keel en Alice kijkt hem aan. "Je bent hier nu al bijna een week, en we vinden dat je weer terug naar huis moet gaan." Alice wilt ook naar huis-heel graag zelfs. Ze mist haar moeder, broertje en vader. Alleen.."Ik weet de weg terug niet, en ik verdraaid het om weer dezelfde weg terug te gaan." Yfone en Igor knikken begrijpend. "Je draak was door een van ons geraakt met een giftige pijl, die je bloedsomloop beïnvloed. Het was knap van Black dat ze jou naar ons bracht en ons kamp wist te vinden." Door een van hun geraakt? "We hebben natuurlijk de persoon wel gestraft," zegt Igor die haar gezochte ranseling in de gaten had. "Maar ik begreep wel waarom hij op jullie schoot. Je was een vreemde rijder op ons gebied." Yfone hief haar hand op naar Igor, die zweeg verbaast snel. "We zullen je helpen op elke manier die we maar kunnen zodat jij terug naar huis kan gaan. Maar Black moet nog hooguit twee dagen rusten. Dus in de tussentijd kun jij je nuttig maken en ons helpen in het kamp." Yfone kijkt Alice verwachtingsvol aan. Ze zoekt steun bij Black, maar die had dit verwacht en zat lekker te dutten. Ze keek weer naar Yfone, die nog steeds in dezelfde verwachtingsvolle houding zat. "Eh is goed." Alice had wel een beter antwoord kunnen geven, maar zo te zien was het voldoende voor Yfone. Igor en Yfone staan op en zeggen dat we kunnen gaan.

Pfff.. Alice zit aan de oever van de rivier met een vishengel in haar hand. Te vissen.. Naast haar zit een oude man die telkens moest wijzen als er een vis had beetgenomen. Ze gooit haar vishengel voor de zoveelste keer in het water, waar het lekker rustig ging verder dobberen. Alice had Black laten rusten in de tent, dat was nu het cruciaalste dat moest gebeuren. "Meneer, hoelang moet ik nog vissen?" Alice gaat bijna dood van verveling, die zeker aanwezig is. De man kijkt vlug naar de zon en zegt dan: "Een klein uurtje of anderhalf." En met die woorden haalt hij zijn 20e vis eruit en stopte hem in de emmer met water.
Alice heeft nog maar 2 vissen gevangen.

Na uiteindelijk twee uur lange marteling genaamd vissen, kwam Revi aanlopen. "Kom," zegt hij. "Je mag gaan trainen met Astrid en Sofie."
Verlossing. Eindelijk.

--------------------------------------------
Einde hoofdstuk
Alice kan over een paar daagjes naar huis! Excited!
Ik heb nu al zo'n 2000 km afgelegd met de trein. Ja het is echt superveel ik weet het.😂
Lucky me heb ik in de tussentijd veel kunnen schrijven.
Hoop dat je het een leuk hoofdstuk vond ookal was het zo kort^_^

AlwaysxFantasy

Dragon SpiritVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu