Η επόμενη μέρα ηταν πολύ βαρετή. Τίποτα το ιδιαίτερο. Δεν είχε έρθει και ο Χρήστος στο σχολείο. Κοπανούλα Χρηστάκο;;
Βασικά πάλι καλά, γιατί θα με έπριζε πάλι...
Όταν γύρισα σπίτι οι γονείς μου έλειπαν, οπότε είπα να μαγειρέψω κάτι μόνη μου.
Και νοικοκυρά να τα λέμε αυτά 😂😂
Μακαρόνια με κιμά έκανα που δεν παίρνουν και πολύ ώρα και είναι και ωραία.
Πενταωράκι ήταν σήμερα οπότε κομπλέ.
Κατά τις δύο παρά ήρθε και ο αδερφός μου.
"Πέτρο, έχει μακαρόνια με κιμά,θες να σου βάλω;" τον ρώτησα καθιστή στον καναπέ.
"Ναι οκ πάω τα πράγματα στο δωμάτιό μου και έρχομαι." απάντησε και άρχισε να ανεβαίνει τις σκάλες.
Όταν κατέβηκε μας είχα σερβίρει και φάγαμε μαζι.
"Πώς πάει το σχολείο μικρέ;" ρώτησα
"Καλά. Του χρονου Γυμνασιο επιτελους. Ανυπομονω!"
Το ήξερα πως ήταν ενθουσιασμένος. Εγώ τελειωνω φέτος και μετά Πανεπιστήμειο. Πωπω..
Συνεχίσαμε να τρωμε μετά από αυτην την μικρή συζητηση.
"Μετά θα πάω να παίξω μπαλα με τον Χρήστο"
Παραλίγο να πνιγώ.
"Ποιον Χρήστο;" ρώτησα αν και ήξερα την απάντηση.
"τον γειτονα" λέει και συνεχιζει να τρώει. Μετά συμπληρώνει:
"Είναι καλό παιδί"
Τώρα και αν πνίγηκα..
Άρχισα να βήχω😂😂
"Ο Χρήστος; Ο γείτονας; Ο γιος της Κ. Ελένης από δίπλα; Καλό παιδί; Πλάκα μου κάνεις έτσι;"
"Ναι σου λέω αυτός.. Γιατί; Εμενα καλος μου φαίνεται" μου λέει και εγώ ακόμη να τον πιστεψω.
Συνέχισα να τρώω συγκεντρωμενη.
Όταν τέλειωσα μάζεψα και έπλυνα τα πιάτα παρακαλώ πολυ και ανέβηκα στο δωμάτιό μου. Σε λίγο θα πήγαινα με τη Μυρτώ βόλτα οπότε ετοιμάστηκα:⬇❤
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
YOU ARE READING
Το μέταλλο στον μαγνήτη του
Teen FictionΕίχε βάλει τα γόνατά του από τη μια και απο την άλλη πλευρά του σώματός μου.. Κοίταξα το πρόσωπό του κι ένιωσα λίγο άβολα. Τότε αυτός το εκμεταλλεύτηκε παίρνοντας το παγωτό ξανά.. Το αφήνει στο κρεβάτι και γυρίζει να με κοιτάξει χαμογελώντας. Σκύβει...
