Iskra

XXV. Podpory

Myliłam się
Nie daję sobie już rady
Nie chcę dawać sobie rady ze stratą
Jak mam żyć
Gdy wszystko, co było mi zawsze podporą znika?
Nikt nie słyszy mojego krzyku w próżni
Zrobiłabym wszystko by to zatrzymać
Ale mały człowieczek nie może powstrzymać lawiny
Zniknęła moja siła
Stałam się słaba
Niech ktoś to zatrzyma