MSWATSG 2: The Domination

Chapter (17): Next

Chapter (17): What's Next?

Scorch's Point of View

I placed Zierra who was sleeping carefully on the bed, I can't help but rub my nape as I sat on the space beside her.

Sobrang napagod ako dahil buong araw kong inalagan si Zierra. Idagdag pa ang mga pasaway nitong mga Tito! Tss...

I miss my wife every single minute. I miss her scent, her skin, her lips, her voice... every single part of her existence. Damn! Just look how I'm addicted to her.

I reached for my phone and checked it. Sakto namang umilaw ito at bumungad ang pangalan ng asawa ko. She's calling.

Agad akong napangiti. I did not wait another second and answered the calll.

"Wife"

"S-scorch.." gargal ang boses niya "H-help me!! I don't know what to do.." and thats when I heard her cry "Please... Please hubby... P-please"

What the fvck!? Sinong nagpaiyak sa asawa ko!?

"Wife what happened? Where are you? You need to calm down and tell what happened" nagaalalang sabi ko, inabot ko sa gilid yung laptop saka ito binuksan. Kinuha ko din ang chord para maiconnect ko dun ang cellphone ko at matrack ang location ni Zelah sa pamamagitan ng phone call.

"S-scorch kasi hindi ko alam kung paano----pero k-kanina nakatanggap ako ng email.." nakikinig lang ako sakaniya habang may kung anong pinipindot sa laptop. "A-ang sabi may meeting ang council sa Europe at----"

"The fuck!?" Pagputol ko sa kaniya "That's absurd! Alam mo namang sa City Hall lang pwedeng ganapin ang ganong pagtitipon diba?"

'Got her location. She's still in Europe, east side'

"O-o nga.. P-pero akala ko kasi totoo. A-akala ko.. H-hindi ko alam" halatang nahihirapan na siyang magsalita. Nakaramdam naman ako ng galit. Sa lahat ng ayaw ko ay yung nakikita o naririnig na umiyak ang asawa ko.

"Alexane" seryosong tawag ko "Tell me everything. I'm here to listen. Then we'll see what I can do after. Please babe, stop crying.." malumanay ko ng sinabi ang huling mga kataga.

Gustong-gusto ko siyang yakapin pero alam ko namang hindi iyon maari ngayon. Ano ba kasi talagang nangyari!?

"Y-yung email. Pinuntahan ko yung nakalagay na location! H-hindi ko naman inaasahang hindi totoo yun.. Pagkadating ko sa safehouse, d-dun ko lang naramdaman na may mali. M-may nagmamasid sa bawat kilos ko, at may nakalaban akong babae. Nagkasakitan muna kami at tinamaan ko siya ng kutsilyo sa tiyan pero sa huli.. n-nung halos abot tanaw ko na ang mukha niya dahil nahila ko ang suot-suot niyang takip.. saka naman ako nawalan ng paningin. T-tapos naramdaman ko ang paninikip sa dibdib at init sa buong katawan, dahilan para bumagsak ako sa sahig. Pero may malay pa naman ako. Lahat ng yan, tingin ko ay gawa nung itinurok nung nakaenkwentro ko sakin.."

Based on how she explained what happened to her, she'd been drugged. At malakas ang drogang ginamit sakaniya causing her to be blind in just a couple of minutes.

"Wife are you okay now? How are you feeling? Anong nangyari pagkatapos?"

Narinig kong mas lalo siyang naiyak. "N-nawalan ako ng malay.."

"What? Wife that's not possible. I know to well the effects of the drug that was injected to you. It may cause partial minute blindless and heartburn pero impossibleng mawalan ka ng malay! Masyadong malakas ang drogang yan to the point na kahit tamaan ka ng ano-anong matitigas na bagay ay hindi ka tatablan. Ang nakakatakot lang sa drogang yan ay.. maari kang mawala sa sarili mo----fvck!!!" I can't. Hindi ko na kayang sabihin kung ano pang nasa isip ko. I dont want to scare her.