Pinaandar na ni Vincent yung sasakyan ng padabog akong pumasok. Ikaw ba naman kase ang pagtawan matapos kang insultuhin sa harap ng iyong mga magulang. Sinong anak ang matutuwa don?
" Love, galit ka?" Inosente niyang tanong sa akin.
" Oo galit ako" Wika ko sa kanya. Nagulat na lamang ako ng saglit niyang ihinto 'yung sasakyan niya sa tabi.
" O bakit mo itinigil yung sasakyan?" Tanong ko sa kanya.
He looked at me. His eyes piercing with lust and longingness. Saglit naman akong napamura sa aking isipan dahil sa nakikita ko sa kanya.
" Come on punch me, Love. Say whatever you want to say. Just get mad at me now but be madly inlove with me later" What the heck is this man saying in front of me.
" Ano bang pinagsasasabi mo ha" Halos pabulong kong saad sa kanya.
" Tell me, George. Saan mo gustong ilugar ang sarili ko? You have been with me but it felt that I don't even have you. Do I somehow have some place in your heart? Kase ikaw, lahat ng kayang ibigay ng puso ko ibinigay ko na sa 'yo ng buo. I am Carlos Vincent Alcantara, I don't usually beg. Begging is not my kind. I don't ask. The heck, I don't even let a woman enter my house. But you made me do all of it. I treasured you as much as I treasured my life. I fought for you. And I don't even care of losing my friendship with my own bestfriend just so that I won't lose you instead because I know that I cannot live with it anymore. Love, I want us to work. And I won't be him. I will never be the man who would just leave you in the altar, alone. Because I will be the man who would wait for you in the altar looking forward for a lifetime with you. George, I would never ask anything from you aside from this" He breathed
Yung mga mata niyang punong puno ng pagmamahal. He looks so serious but so in love.
" Ano 'yun" Mahina kong saad sa akin. Pati boses ko'y biglaan ding sumeryoso dahil sa mga tingin niya sa akin.
" Love me forever" He said in a whisper to. It was all he was asking. It was just a simple favor but it meant everything to me. It speaks of everything. Lahat ng desisyon ko sa buhay nakasalalay sa tatlong salitang iyon. Agad namang nabalisa ang kanyang mukha ng hindi agad ako nakasagot.
Tears escaped from his eyes.
" If you cannot it's okay. If you really don't see a future with me then it's okay. Ihahatid na lang kita sa inyo" Mahina at punong puno ng pagmamahal niyang saad sa akin.
Ano bang ginawa kong maganda dito sa mundo at binigyan ako ng Diyos ng lalaking kasing tapang at kasing mapagmahal ng lalaking kaharap ko ngayon. He was willing to let go of his love for me just so that I would be happy.
Pero paano ako magiging masaya kung siya ang nagbibigay niyo. Sa kanya ko natutunan ang totoong pagmamahal.
That love is not cruel. It's just something you need to fight for.
That love is not as sweet as candy. It is something as sour as lemon. You have to go through all of it to finally say that you are inlove.
Na ang pag-ibig, hindi lang nadadaan sa matatamis na salita. Sometimes, you have to get angry to be in love. Sometimes, you have to cry inorder to be in love.
Love is a package as they say. Everything must be in it to be called love.
" Carlos Vincent Alcantara, you are overthinking it again. My silence doesn't mean, I don't love you. Can't it be that I am thinking the other way around. Would I willingly marry you if I don't feel the same way? Hindi ko papakasalan ang lalaking hindi ko naman mahal. At wala kang rason upang sabihin sa akin iyan dahil hindi ko tinanggihan ang alok mo sa akin" Saad ko sa kanya. Nakita ko naman ang pagtingin niya sa singsing na nakasuot na sa daliri ko. Iyon yung singsing na linagay niya kanina lamang sa kamay ko ng alukin niya ako ng kasal.
BINABASA MO ANG
No Commitment (Completed) [R-18]
Romance[SPG] Some scenes are not suitable for young readers. Read at your own risk.
![No Commitment (Completed) [R-18]](https://img.wattpad.com/cover/94366165-64-k533807.jpg)