(Tam's POV)
Shit! Shit! Shit!
Tang'na talaga! mura ko habang nagpatuloy sa paglakad ko.
Hindi ko na mabilang kung pang ilang beses ko nang mura iyan sa araw nato. Tang'na naman kasi. Nung isang araw ko pa talaga naramdaman na may sumusunod sa akin. Parang nagmamasid at nagmamatyag. Wala naman akong inutangan. Wala rin akong nakaaway sa trabaho. Nandito ako sa hotel dahil magkikita kami dapat nang kaibigan kung nagtratrabaho rito. Nagbabasakaling magkaroon ako nang trabaho at raket dito. Kaya naiinis talaga ako. Gutom pa naman ako. Bente pesos nalang naiwan kung pera, pamasahi pa sa jeep pag uwi ko. Kailangan ko na talagang makahanap nang trabaho.
Para akong baliw dahil lingon ako ng lingon at kapag nakita ko yung sumusunod sa akin, nakikipag-usap ako sa mga taong ni hindi ko kilala. Nakikisali ako sa usapan ng may usapan. Tsk!
Sarap sapakin nung taong yun kaso malaki katawan parang bouncer sa bar. Langya talaga.
"Aray!" Urghh. Ang sakit nang ulo ko. Napakapit tuloy ako sa nakabangga ko. Hindi ko siya mabitawan dahil hindi pa ako makatayo. "Sorry. Pasensya na. Nagmamadali ako."
Lumingon ako para tignan kung nakasunod sakin yung mukhang bouncer. And--
Boom! Nakita niya ako. Nakatingin siya samin. Isip gumana ka. Mag-isip ka Tam!
Tiningnan ko ang lalaking nakabangga ko. Shemay! Ang gwapo pala nitong taong to. Ngayon ko lang napansin.
"Honey! Oh Hon. I miss you. San kaba galing at ngayon lang kita nakita. I was looking everywhere for you." Umayos ako sa pagkakatayo ko. Hinawakan ko siya sa braso dahilan para mapapitlag siya.
He looked at me, puzzled. He was going to say something when I saw the "bouncer" walking towards us.
Hinawakan ko nang mahigpit ang braso niya. Hoping he could get the help-me-please look in my eyes.
"Hon, San ka pupunta ngayon? Isama mo nalang ako please." Patuloy parin siya sa pagtitig sakin samantalang nangangatug na ang tuhod ko sa takot dahil palapit ng palapit yung "bouncer".
Masyado akong focused dun sa " bouncer" kaya nataranta ako nang bigla akong nilapitan nang lalaking nasa harapan ko.
"Lady----"
"Help me please. Parang awa mo na."
He looked at me, confused. His eyes were cold na parang nanunuot sa kalamnan ko. Swiftly, he hugged me and said--
"Hon, andito lang naman ako sa hotel. Bakit ba ako hinanap ng maganda kong misis? Namiss mo ako?"
Oh.Goodness.
Napahawak ako sa puso ko nang wala sa oras. Shet! Kinikilig ako kala mo totoo.
I saw him smirk. A half-lopsided smile that fits him very well.
Tumango ako at ngumiti sa kanya.
"Well, let's go. Balik tayo sa room natin at alisin natin yang pagka miss mo sa akin." He said grinning.
Tang'na! Ang manyak nang lalaking to ah. Wala akong choice kundi ang sumama para mapaniwala ko yung "bouncer". Palihim ko syang tinignan at nakita kong tumingin siya sa amin at lumabas nang hotel.
Pumasok kami sa elevator at umakyat papunyang 18th floor.
Wait! What? 18th floor? Yun kasi ang nakita kong pinindot niya eh. Kami lang dalawa sa loob.
" Salamat ahh." Hindi siya umimik.
"Salamat talaga. Bababa na ako." Pipindotin ko sana ang G-groundfloor nang bigla siyang--
YOU ARE READING
The Billionaire's Possession
Genel KurguEvery life tells different story, it's a choice everyone has to make. Yes, Nayumi dreamt of having a wonderful life, achieving her dreams and become successful. Who wouldn't? And there he goes, Trace- the lucky guy she think is made for her and yet...
