The Billionaire's Possession

Chapter 44

Author's note:

Super nagpapasalamat ako sa mga readers na kahit hindi ako masyadong nakakapag-update, hindi parin nila nakalimutang I-motivate ako at I-message ako para lang ipaalala na nami-miss nila yung story ko. Sobrang thank you. Para sa inyo lahat ito. At oo, okay lang talaga sakin na I-message niyo ako tungkol sa updates kasi minsan hulog na hulog na ako sa iba kung ginagawa. Mahal ko kayo! *hugs&kisses*

-CMVILLAZ

Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman na para akong baliw kakaisip sa susunod na gagawin ni Kuya. What he said makes me crazy, I can't even look away for a second from Siegee.

"Alam mo nung isang araw kapa hindi mapakali. May problema ba?" bigla akong napalingon kay Nathalie na nakalapit na pala sakin ng hindi ko man lang namamalayan. Simula ng umalis si Steven papuntang States, hindi narin kami nakauwi sa bahay. Masyadong nahumaling sina Mom at Dad kay Siegee na kung saan-saan nila ito sinasama.

"Wala. May iniisip lang ako."

"About Siegee? Akala mo hindi ko napapansin na lagi kang nakatutok sa kanya na para bang anytime ay mawawala siya bigla." I heard her sigh.

"Alam ni Kuya Rave, Nath." tiningnan niya lang ako na nakakunot ang noo.

"Ang alin?" tanong niya ng hindi ako umimik.

Hindi parin ako umimik kaya sinundan niya rin ng tingin ang anak ko na nakikipaglaro sa Lolo niya.

"If you mean about Siegee"she gasped. "Oh my god! Paano nalaman ni Kuya, ate? Anong gagawin natin?"

"Hindi ko rin alam, Nath."

"My god! Paano niya nalaman?"

I shrugged. Inaamin ko, magkamukha si Trace at si Siegee pero hindi ko naman alam na makilala agad siya ni Kuya. Now, I'm starting to question myself if letting my family know was the right decision.

I keep pacing back and forth in my room thinking what to do if my older brother will tell his bestfriend. My gosh! Ngayon ko lang naisip na ang kumplikado makipagrelasyon sa bestfriend nang Kuya ko. Siegee was more happy than ever kapag sinasama siya nina Mom at Dad. Ang sabi nga ni Mom, ipaubaya ko muna raw sa kanila si Siegee para makabawi sila sa apat na taong hindi nakasama ang bata.

"Can I talk to you?"

Parang humiwalay ang katawan ko sa kaluluwa ko dahil sa gulat. Tumawa lang ang baliw.

"You seemed so anxious these days." tuloy na tuloy siya hanggang sa makaupo sa sofa ng kwarto ko.

"Are you that afraid, he will find out?" lumipad ang mga mata ko sa kanya.

"Wag kang magbiro ng ganyan, Kuya. Hindi nakakatuwa." inirapan ko siya.

"You can't keep her forever, Naya."

"I know."

"Then, tell him." tinirikan ko siya ng mata.

"Gusto mo talagang mawala sakin ang anak ko? Napakawalang kwenta mo talagang Kuya."

"That's not what I mean, Naya. Malalaman at malalaman niya rin ang totoo."

"Alam ko pero hindi muna ngayon."

Tinitigan niya ako at huminga ng malalim.

"Alam ko, nagtatampo o kaya ay nagagalit kapa sakin dahil sa nangyari noon. I know, I'm was being a jerk before for siding with my bestfriend instead of my baby sister. Alam kong nasaktan ka dahil sa amin na mismong pamilya mo. Sa--"

"Kuya, stop it. Tapos na yun. Tinanggap ko na lahat na nagyari sakin noon, Kuya. You don't have to worry about it anymore." I smiled at him.

"Yeah. But the trust aren't that strong right? Kaya ngayon para kang mababaliw sa kakaisip kung sasabihin ko ba kay T ang tungkol kay Siegee dahil hindi mo na ako pinagkakatiwalaan diba? Dahil nasaktan kita noon."