"Melinda, με ακους, Melinda!"
Ακουσα κατι ψιθύρους γυρω μου καθως προσπαθουσα να συνέλθω και να καταλαβω τι εγινε μολις. Πεταρισα μερικες φορες τα βλεφαρα για να φυγει η θολουρα απο το βλεμμα μου και να μπορεσω να δω κανονικα.
Τι στο καλο;;;
"Melinda... πως εισαι, τι εγινε;"
Τον ακουσα να ρωτα και αυτην την φορα η φωνη του ακούστηκε ολοκάθαρα κανοντας με να θυμηθώ πως ειχα μολις λιποθυμήσει.
"Κ-καλα ειμαι."
Απάντησα βιαστικα και αμεσως προσπαθησα να σηκωθηκα γρήγορα απο το παγωμένο δάπεδο αλλα αυτος εκοψε τις κινησεις μου βοηθωντας με να σηκωθω αργα.
Γιατι λιποθυμησα ετσι στα καλα του καθουμενου;
"Οχι αγαπη μου και στα καλα του καθουμενου! Ετρεμες σαν ψαρι απο τα νευρα σου! Και μαντεψεε ποιος σου τα προκάλεσε;;;"
"Πως γίνεται να το λες με τοση σιγουρια; Mολις λιποθυμησες Melinda! Καλο θα ηταν να παμε σε εναν γιατρο. Αμεσως!"
"Παμε;; Παμεε;;
Λοιπον ακουμε καλα Grey, γιατι δεν σκοπευω να το επαναλάβω!
Δεν υπαρχει α' πληθυντικό για μας τους δυο! Δεν υπαρχουν οι λεξεις εμεις και το μαζι στο λεξιλογιο μας. Ειμαστε απλοι γνωστοι που αναγκαστικά θα συζησουμε για αλλους 5-4 μήνες το πολυ.
Για αυτο δεν εχεις κανενα δικαιωμα να χωνεσαι στην ζωη μου και να μου ζητας αναφορες! Εχω περασει απο αυτην την ηλικια εδω και καιρο!
Εμενα δεν με απασχολει αν θα τριγυρνας με ολες σου τις πρωην, ουτε τι κανεις τα βράδυα που δεν έρχεσαι σπιτι!
Για αυτο, ουτε εσενα δεν θα σε ενδιαφερει αν θα μιλαω η θα βγαινω με αλλον, γιατι μετα απο αυτους τους 4 μηνες θα χρειαστεί να φτιαξω την ζωη μου στην οποια εσυυ δεν θα ανήκεις πια!
Για αυτο μην ξανα επιχειρήσεις να ανακατεύεις στην προσωπικη μου ζωη, ποτε ξανα, σου ορκιζομαι πως θα σε κανω να το μετανιώσεις πολυυ ασχημα!"
Τράβηξα το χερι απο την λαβη του, σηκωσα ελαφρως το φορεμα για να πεσω και προχώρησα βιαστικα προς το σπιτι γιατι αρχισαν να μουδιαζουν τα ακρα μου απο το κρυο.
Ανοιξα το συρόμενο παραθυρο και μπηκα μεσα για να παω στο δωματιο μου.
Τον ακουσα να μπαινει επισης αργα μεσα στο σπιτι και να κατευθύνεται προς το ραφι με τα ποτα.
Πριν ανεβω τις σκαλες σταματησα, γυρισα προς το μερος του και τον πλησιασα.
"Δωσε μου το κινητο σου."
YOU ARE READING
My Asshole Husband
Teen Fiction"Λοιπον απομακρυνσου αυτην την στιγμη γιατι ορκιζομαι πως θα σε αφήσω στείρο!" Του ειπα αυστηρα και πηγα να ξανα απομακρυνθω αλλα με ξανατραβηξε κοντα του πιέζοντας με στους καρπους τοσο πολυ που τα χερια μου αρχισαν να μελανιαζουν. Οκ αυτο δεν ειχε...
