(Disorder)

Μπουκόφσκι

Ο αλκοολικός Μπουκόφσκι πετάει τα ραδιόφωνα από το παράθυρο του αυτοκινήτου κάθε φορά που μεθάει κι εγώ ακούω τα τζάμια να σπάνε.

Και η ποίηση του ξεχύνεται στο κεφάλι μου μέχρι που διαλύεται από τις ημικρανίες.

Και οι πρόστυχες σκηνές αναπαράγονται στο μυαλό μου σαν ιός.

Και κάθε σκέψη μου νοθεύεται από αγνή διαφθορά.

Και κάθε καταραμένο ποίημα που έχει γραφτεί κολλά στο μυαλό μου σαν να έχει γραφτεί από εμένα.

Και κάθε απαγορευμένη τέχνη γίνεται στοιχείο του εαυτού μου.

Και κάθε φορά που μιλάω καταστρέφω και μια ακόμα ψευδαίσθηση του κόσμου.

Και όλοι κοιτούν έντρομοι.

Και εγώ ανοίγω διάπλατα τα μάτια μου βλέποντας τον καπνό στα πρόσωπα των άλλων.

Και ο Μπουκόφσκι στο κεφάλι μου γελάει μανιωδώς.

Και εγώ του λέω να σκάσει αλλά εκείνος δεν σκάει.

Και εγώ επαναλαμβάνομαι αλλά εκείνος γελάει όλο και περισσότερο και δεν με ακούει.

Και νιώθω να με τραβάνε.

Και τρομάζω.

Και αφήστε με ήσυχη.

Και ο Μπουκόφσκι μου λέει να τους πω να πάνε να γαμηθούν.

Και εγώ τους λέω να πάνε να γαμηθούν.

Και με αφήνουν ήσυχη στο πουθενά.

Και ο αλκοολικός Μπουκόφσκι στο κεφάλι μου πετάει ραδιόφωνα από το παράθυρο του αυτοκινήτου κάθε φορά που μεθάει κι εγώ ακούω τα τζάμια να σπάνε.