Κάποια σημασία να βρούμε για τις στιγμές που κοιτάμε τοίχους.
Για εκείνες τις ατελείωτες ώρες που βλέπουμε την κάθε λεπτομέρεια, την κάθε ρωγμή, την κάθε ανωμαλία.
Λίγη σημασία.
Μια κάποια σημασία για τις σκέψεις που μας τρυπάνε τις στιγμές αυτές. Τις σκέψεις που μας προσβάλλουν, τις σκέψεις που μας αφοπλίζουν.
Μια κάποια σημασία για τις σκέψεις που μας λούζουν σαν παγωμένο νερό, σαν να επιτίθενται στην ίδια μας την ύπαρξη θέλοντας να την αναιρέσουν.
Λίγη σημασία.
Γιατί αν δεν έχουν σημασία πώς άραγε θα δικαιολογήσουμε το ότι μας εχουν στήσει σε τοίχο και μας πυροβολούν μέχρι να μας αποτελειώσουν;
YOU ARE READING
(Disorder)
PoetryΠοίηση χωρίς νόημα σαν κραυγές δίχως συνοχή. Κείμενα δίχως κανένα στίγμα λευκού, μόνο ένα μαύρο χάος που καταπίνει βίαια κάθε πηγή φωτός. Μην ψάξετε για κανένα ψήγμα ελπίδας, θα δυσκολευτείτε να το διακρίνετε μέσα στην άγρια σκοτεινή άβυσσο που επεκ...
