(Disorder)

βλασφημία

Ναι, όμως, όλοι λέμε κλισέ εκφράσεις,
όλοι επαναλαμβάνουμε τις ίδιες αερολογίες
για να πούμε ότι κάτι είπαμε,
για να ξεγελάσουμε τους άλλους και τους εαυτούς μας,
για να ανοίξουμε το στόμα μας και να ψελλίσουμε φράσεις δίχως
κανένα νόημα,
φράσεις δίχως βαρύτητα,
φράσεις τόσο ελαφριές
που άνετα θα παρέσερνε ο άνεμος.

Μαζί με τυπικές καλημέρες, τυπικά "ευχαριστώ" και τυπικά "συγγνώμη", μαζί με λέξεις δίχως ουσία, που αναπαράγονται σαν ιός.

Ναι, όμως, εγώ αηδιάζω.

Θα ήθελα να γράψω εμείς.

Εμείς αηδιάζουμε.

Αλλά είμαι μόνη.

Εγώ, λοιπόν, αηδιάζω με τα λόγια του αέρα.

Όχι με τα αθώα λόγια, αυτά τα οποία έχουν σκοπό να ομορφύνουν αμυδρά τη μέρα του άλλου, να την κάνουν λίγο πιο υποφερτή, αλλά τα άλλα.

Αυτά που δεν αγγίζουν τίποτα, αυτά τα ανούσια λόγια πού είναι μονάχα κούφιοι ήχοι, αυτά που για τους ποιητές αποτελούν βλασφημία.

Εγώ, λοιπόν, αηδιάζω.

Γι' αυτό και είμαι μόνη και θα συνεχίσω να είμαι, ακόμα κι αν τα βλέμματα στρέφονται πάνω μου.

Παντα μόνη.

Όλοι έφυγαν.

Όλοι κατάλαβαν.

Όλοι με γαμησαν γιατί δεν πίστεψαν από την αρχή ότι έτσι είμαι,

αντικοινωνική,

κλειστή,

ψυχρή

ΚΑΙ

καχύποπτη.

Ναι, όμως, είμαι και αστεία, είμαι και ανοιχτή, είμαι και ακομπλεξάριστη, είμαι κάποια την οποία επέλεξες να μην ξαναδείς.

Αλλά άλλος θα φύγει,
άλλος γυρίζει πίσω,
απαιτεί την προσοχή μου κι
εγώ απαιτώ να πάει να γαμηθει γιατί εγώ ποτέ δεν περιμένω,
δεν μου επιτρέπω να περιμένω
ανθρώπους.

Ειμαι
καχύποπτη,
ανίκανη,
δειλή,
θρασύτατη,
μακρινή.

Δεν είμαι πουθενά γιατί όλοι φεύγουν κι εγώ είμαι
μ ό ν η .

Είμαι μόνη και δε θέλω κανείς να ρωτάει γιατί είμαι καχύποπτη,

αφού θα φύγεις ρε γαμημένε,

αφού θα φύγεις,

πρέπει να μη σε αφήσω να με επηρεάσεις,

πρέπει να μη σκέφτομαι.

Πρέπει να μπλοκάρω κάθε τι όμορφο,
πρέπει να μη βγαίνω ποτέ,
πρέπει να μην μιλάω ποτέ,
πρέπει να μην κοιτάζω ποτέ,
πρέπει να μην με αγγίζει κανείς,
πρέπει να μην με βλέπει κανείς,

έτσι κανένας δε θα φρικάρει με τα γαμημένα σημάδια πάνω μου,
και με όλα αυτά που με το ζόρι κρατιέμαι να μη δημιουργήσω,
γιατί θα φαίνονται,
και να ξέρεις ότι αν δεν ήταν θέμα ορατότητας θα ήμουν γεμάτη από αυτά,
κάθε φορά που χάνω τον έλεγχό θέλω να με χαράζω ανελέητα,
αλλά εσείς οι κανονικοί φρικάρετε και με κοιτάζετε με εκείνο το βλέμμα που τόσο γαμημένα πολύ σιχαίνομαι.

Πρέπει να κάνω κάτι.
Δεν ξέρω τι.

Όλα λένε πως θα είμαι για πάντα μόνη.

Όλα λένε πως κάποια μέρα θα με τελειώσω.