Chapter 25 Silence means YES

2.2K 25 1
                                        

[Note: Pleasssee pa vote xD Sakit sa dibdib ee ! Joke lang :) Sorry sa errors, di ko na inedit ee. Thanks po aa sa readers. Sa silent readers, uhmmmmmmm. Mag ingay kayo ! Lol. Pa comment at pavote ! Para naman may alam ako kung natutuwa kayo o hindi. Open naman ako for suggestions. Yuuunn ! Salamat ! Happy father's day :*]

Sarah's POV

"I LOVE YOU. I WANT TO SPEND ALL MY LIFE WITH YOU."

Yan yung binulong niya sakin. I didnt know what to say. Di ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Di ko alam kung anong dapat kong isagot sa kanya. Ni hindi ko nga alam kung dapat ba akong sumagot. Naisip ko kung ano mararamdaman ng family ko. Will they be mad ? Or happy ? Or glad ? I don't know. I have no idea. Parang tumigil ang mundo ko. Parang nag malfunction lahat ng organs at senses ko. Nabibingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko. At ng makita ko ang mata ng lalaking mahal ko, bumalik ang lahat. That's when I realized what those words meant to me and to him.

After ng show, he invited us for dinner. Ako, si Mommy, at si Daddy. Di ko alam kung anong nangyayari. I guess, under state of shock pa rin ako sa sinabi niya. Was he serious ? Haaaayyy. Di ko na alam. I was in my deep thoughts when I heard Gerald cleared his throat.

"Ehem"

"Teka nga."

Ayoko na. Gusto ko nang malaman what is happening. at isa pa, pagod na ko like Hello ! Nakakapagod po kaya.

"Ano bang nagyayari ? Ge, what's this all about ? Ma, do you have anyhting to do with this? Daddy ?" I asked them.

"Sarah, I know nabigla ka sa sinabi ko kanina." Gerald said.

"OO Nabigla talag---" I answered pero do niya ko pinatapos.

"I Meant it. I love you." He said. Ayy. Bakit natahimik ka Sarah ? Oh ano ? Ano na ?

Nakatingin lang siya sakin. No. Tinititigan niya ako. Pero na coconscious ako kaya tinignan ko si Mommy which is, SMILING ? Hindi ba siya nagulat sa sinabi ni Gerald? Like ANO BA TALAGANG NANGYAYARI ?

"Sarah, gust---" Nagsalita siya pero pinutol ni Daddy.

"Huminga ka muna Iho. Sarah anak, Bago niya sinabi sayo ang sinabi niya, alam na namin yun. Nagpaalam sya samin." Daddy said.

Really ? Ginawa niya yun ? Nagpaalam siya ? Ngayon lang may gumawa sakin ng ganun. Ngayon lang at sobrang napakasaya ko dahil sa katauhan ni Gerald Anderson ! Then tumingin ako kay Gerald. Alam kong inaantay niya magiging reaksyon ko. Nakita ko rin na namumula siya at medyo nakangiti.

"Yes, Sarah. i talked to them asking for their permission if I could court you." He said. Court ? As in ligaw ? Di ko mapigilan, nangingiti ako sa mga naririnig ko. Gusto kong tumalon sa sobrang saya !

"And Tita told me, that the decision is still yours." He said. I was shocked. I didn't.. NEVER, expect this. Akala ko.......

Yesss! Pumayag sila mommy ! Does that mean na Gerald is ... is.... good for me ? No ! He's perfect for me and I 'm glad that mom and dad appreciate what he does. Tapo wala nang ngasalita sa kanila. Mom, Dad and Gerald were just smiling, looking at me.

Maya maya, Gerald adjusted his chair so he could face me and held my hand.

"Sarah, Pwede bang ako na lang ? Can I be that Someone ? Pwede ba kitang ligawan ?" He asked, facing me. Then a waiter came over us and handed him a bouquet of flowers.

There ! Nawala ang boses ko ! Di ko alam gagawin ko. I felt a sudden lump on my throat. I looked at mom then she smiled. I looked at dad and he smiled. Sino pa titgnan ko ? Yung waiter ? Haaaa anung sasabihin ko ? Yes ! Yes ! Yes ! Pero di ko masabi. Di ko alam. So i just hugged him. Then there ! My tears came flowing. Nonstop because of happiness. Then I heard a sob. Is Gerald crying ? Is he ? Is he ? Pakitingin naman po !

Maya maya, I heard another sob then nagsalita si Gerald.

"Is this a Yes ?" He asked me pero yakap ko pa rin siya.

"If silence means yes, I rather not talk at all."

Y.O.U (Ashrald)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon