Stoi człowiek
Stary i zgarbiony
Spogląda na kawałek papieru
Widać, że wyrwany z całości
Jego wiekową twarz
Pokryły kolejne zmarszczki
Wąsy skierowały się ku górze
Niczym ręce błagające o pomoc
Stoi człowiek
Ciągle w tym samym miejscu
Po jego policzku spływa łza
Lecz on nie stara się jej ukryć
Jakby był z siebie dumny
Że jest jego przyjaciółką
Jego ciało zadrżało
Myślałam, że wstrząśnie nim szloch
Ale nie...
Stoi ciągle w tym samym miejscu
Z jedną ręką na sercu
W drugiej trzyma ten skrawek...
...FOTOGRAFII
[05.12.2017]
CZYTASZ
Między stronami
Poetry"Wiersze są odzwierciedleniem naszej duszy." Jeśli pozwolisz je komuś przeczytać to tak, jakbyś wystawił swą duszę na ogólnodostępny pokaz. „Słowa puszczane na wiatr Nie są prawdziwymi słowami Dlatego lepiej czasami przemilczeć Niż niepotrzebnie obc...
