25📏

2.8K 197 40
                                        

"Kaki dah okey?" Jimin terjah masuk bilik pensyarah milik Yoonjae. Suka hati dia je.

"Dah seminggu lebih baru kau nak tanya pasal kaki aku? Mestilah dah okey." Yoonjae menjeling Jimin dan sambung buat kerjanya.

"Aih? Nak tanya pun dah tak boleh ke? Tahulah sekarang ni tengah bahagia dengan suami." Jimin memeluk tubuh sambil bersandar pada dinding.

"Kalau aku tengah bahagia pun kenapa? Ganggu hidup kau ke?" tanya Yoonjae.

"Agak mengganggu lah. Aku cemburu." jawab Jimin.

"Cemburu? Dah kenapa kau nak cemburu? Kita bukannya ada apa-apa hubungan pun. Kau jangan nak yang bukan-bukan ya?" Yoonjae hanya menggeleng perlahan.

"Aku cemburu lah sebab kau bahagia bukan dengan aku. Sepatutnya aku–"

"Dahlah tu. Benda dah lepas kan? Tak payah nak ungkit lagi. Kira okey tau aku setuju nak kawan dengan kau ni? Kalau tidak memang taklah aku nak layan."

"Macam yang aku pernah cakap, kalau jadi apa-apa dekat rumahtangga kau, kau kena ingat yang hati aku masih terbuka untuk kau sampai bila-bila. Aku tunggu." Jimin berjalan mendekati meja kerja milik Yoonjae.

"Tak payahlah, Jimin. Aku takkan balik dekat kau sampai bila-bila. Aku sayang Jungkook dan aku akan setia dengan dia sampai aku mati walau apa pun yang jadi." yakin Yoonjae sambil memandang muka Jimin.

"Kau yakin?" Jimin merenung muka Yoonjae dengan lama sekali.

"Yakin. Aku yakin sangat."

—————

"Kenapa awak tidur tak nak pandang saya? Awak dah tak suka saya ke?" Jungkook mencucuk bahu Yoonjae yang sedang baring membelakanginya.

"Diamlah, Kook. Saya tengah tak ada mood ni." jawab Yoonjae. Dia masih membelakangi Jungkook.

Jungkook terus diam. Dia baring menghadap siling.

"Kalau awak tak ada mood sebab saya, saya minta maaf. Tapi kalau sebab benda lain, janganlah sampai tempias dekat saya. Dari semalam lagi awak balik rumah, awak cakap tak ada mood. Saya nak bersembang dengan awak pun saya rasa takut." kata Jungkook dengan nada perlahan.

Yoonjae yang mendengar itu terus pusingkan tubuh dia dan duduk. Muka Jungkook dipandang dengan serius sekali. Sampai takut Jungkook dibuatnya.

"Saya tak ada mood sebab saya period. Bukan sebab awak. Takkan lah baru hari ni awak hadap saya yang tengah period ni? Awak tak tahu ke kalau saya tengah period, mood saya macam mana? Kita kahwin dah berapa lama hah?" soal Yoonjae dengan nada yang tegas.

"Bagitahu lah lain kali yang awak period. Awak ingat saya tahu ke hari awak period bila? Dan kalau awak period pun sebelum-sebelum ni, mood awak tak adalah sampai macam ni." Jungkook tarik selimut dan menutup badannya sampai ke mulut. Cuba untuk menyorok sebab takut.

Yoonjae mengeluh berat dan baring semula. Dia pun baring menghadap siling.

"Saya stres dengan students saya. Dorang banyak sangat buat masalah sejak semalam. Apa yang saya bagitahu suruh buat, dorang tak mahu buat. Kalau dorang gagal nanti bukan dorang yang kena, saya yang kena dengan orang atasan. Saya stres sangat, Kook." Yoonjae menutup mukanya dengan kedua belah tangan. Boleh nampaklah yang dia betul-betul tengah stres.

"Maybe awak baik sangat dengan dorang. Sebab tu dorang buat perangai. Awak kena garang sikit." kata Jungkook.

"Tak cukup garang ke saya ni hah?" Yoonjae sengaja naikkan nada suaranya sehingga membuatkan Jungkook sedikit terkejut.

"C-cukup." Jungkook menelan liurnya dan mengangguk. Takut bini betul.

"Tahu pun." Yoonjae berkata perlahan dan memandang siling.

(OG) Suami Lurus Bendul | Jungkook BTSCerita yang buat anda obses. Terokai sekarang